Написать новость
Найти
6
Минчанка / ответить
07.09.2018 / 16:07
Слава Богу!  Я видела Станюту на сцене. Память о ней  страна должна  увековечить. Такие рождаются раз в 100 лет.
1
СКЮП / ответить
07.09.2018 / 18:14
Уважаемый Сергей! Хочу поправить Вас, улица Кладбищенская нынче улица Смолячкова, а не Платонова.
6
БТР / ответить
07.09.2018 / 19:03
Гордимся!!!
5
NavuchencaBK / ответить
07.09.2018 / 20:45
Памятаю, кожным разам, калі ўжо на пеньсіі яна працягвала выходзіць на сцэну, яна ў кафэ таэтра махала адзін/два фужэры шампані. Ў тае савецкія часы пра супрацьстаяньне назваў ігрыстае і шампанскае ня чулі на гэтае прасторы. Дык вось малодае віно давала дасьведчанае актрысы моц гульні.
6
HENRIK KWINTA / ответить
07.09.2018 / 21:03
САПРАУДНАЯ БЕЛАРУСКАЯ НАРОДНАЯ АКТРЫСА . ВОСЬ ТАКИЯ ЛЮДЗИ И ПРАСЛАУЛЯЮЦЬ РОДНУЮ МОВУ !
5
Мастацтвазнаўца / ответить
07.09.2018 / 21:19
Творы ейнага таты не горш за мастацтва Шагала, а які розны лёс у мастакоў.
Вельмі заўсёды падабаўся гэты партрэт.
5
Радасць / ответить
07.09.2018 / 21:43
Эпоха... Назауседы!
5
беларус / ответить
07.09.2018 / 21:53
удалось увидеть ее в 90-х в пьесе гарольд и мод. это было нечто. овации в купаловском не смолкали именно ей. жаль что мало видел ее в театре. это наша великая гордость . позор- стоят никому ненужные карлы марлы ленины дзержинские калинины а памятника великой станюте короткевичу нет. 
24
шлёма / ответить
08.09.2018 / 06:45
беларус, пишет, стоят никому не нужные памятники лениным, дзержинским, аиСтанюте нет... Судя по количеству комментарий, так памятник и Станюте никому не нужен.
1
Адам / ответить
08.09.2018 / 08:48
"Сёння тэатр за рэдкім выключэннем успрымаецца як забаўка ці нешта прыкладное, куды водзяць ільготна дзяцей і ваеннаслужачых" - аўтар, вы пра якія такія тэатры-забаўкі? )))

1
Сяргей Ваганаў / ответить
08.09.2018 / 12:41
Цікава. Але ёсць і заўвагі адносна падрыхтоўкі і падачы гэтага артыкула. Шкада, што аўтар не спасылаецца на канкрэтныя крыніцы, адкуль ён дазнаўся пра падрабязнасці жыцця гераіні аповеду. Найперш я маю на ўвазе кнігі Аляксандра Станюты "Стефания" і "Городские сны". Артыкул, зразумела, не навуковы, калі спасылкі на крыніцы абавязковы. Але з павагі да чытача, асабліва маладога, было б правільна, каб ягоная цікаўнасць падоўжылася чытаннем гэтых твораў. 
Што тычыцца фатаграфій,  то, безумоўна, трэба пазначаць, дзе магчыма, іх аўтарства, а дзе немагчыма, адкуль яны ўзяты. Бо подпіс "ілюстрацыі Волі Афіцэравай" недасведчаны чытач можа зразумець, што фатаграфіі ці належаць ёй, ці яна іх аўтарка. Насамрэч у кожнай фатаграфіі, асабліва больш-менш сучаснай, ёсць аўтары, аднаго я магу назваць дакладна -- Владимир Шуба, аўтар знакамітага здымка ў пачатку артыкула (справа). Шмат здымаў Стэфанію Яўген Коктыш. Не выключаю, што ёсць тут і ягоныя здымкі.
1
NavuchencaBK / ответить
08.09.2018 / 13:32
шлёма,
а што, і на яе апошнім даму, на Карастаянавай, нават дошкі няма?
Дзіва...

1
Сяргей Ваганаў / ответить
08.09.2018 / 16:18
NavuchencaBK, апошні дом, дзе яна жыла, быў на Варанянскага...
 
2
СКЮП / ответить
08.09.2018 / 18:11
Шлёма пишет---""по количеству комментарий"-- фу, какой безграмотный тип, а туда же , прётся писать.
1
NavuchencaBK / ответить
08.09.2018 / 22:58
Сяргей Ваганаў,
дык анідзе ж няма...
1
Сяргей Ваганаў / ответить
09.09.2018 / 08:30
NavuchencaBK, Мемарыяльная дошка ёсць на праспекце Незалежнасці, на будынку, дзе месціцца Цэнтральны кніжны. Сям'я Станютаў жыла ў гэтым будынку ў 50-60-х.
0
Феликс / ответить
10.09.2018 / 10:00
шлёма, перечитайте школьную программу. Только советскую. Она поможет стать человеком.
Чтобы оставить комментарий, пожалуйста, включите JavaScript в настройках вашего браузера