Знайсці
16.01.2021 / 14:20

«Выйшаў па цыгарэты і знік». Малады рэжысёр пяць месяцаў сядзіць на Валадарцы

10 жніўня малады рэжысёр Ігнат Сідорчык выйшаў у краму каля дома. Два дні яго бацькі не маглі знайсці сына. Пра тое, што на яго заведзена крымінальная справа, даведаліся са званка следчага. Праўда, дагэтуль не разумеюць, за што. Пра Ігната, які пісаў вершы, здымаўся ў кіно, а цяпер сядзіць на Валадарцы, распавёў яго бацька.

Павялічыць

Здымаўся ў расійскіх серыялах, праводзіў паэтычныя вечары

Ігнат з творчай сям’і. Бацька Ігар Яўгенавіч быў акцёрам Тэатра юнага гледача, цяпер на пенсіі, вядзе курсы ў прыватнай творчай студыі. Старэйшы брат спявае ў хоры.

Дэбют Ігната на сцэне здарыўся ў 10 год.

«У Тэатры юнага гледача быў спектакль «Маленькі лорд Фаўнтлерой». Хлопчык, які галоўную ролю выконваў, падрос і не мог яе граць. Рэжысёр мне кажа: у цябе ж сын, давай паспрабуем. І Ігнат два сезоны адыграў галоўную ролю ў спектаклі», — успамінае бацька.

Яны з малодшым сынам вельмі блізкія. Шмат бывалі ў паходах з палаткамі, раіліся ў творчых пытаннях.

Павялічыць

Хлопец вучыўся ў Акадэміі мастацтваў на рэжысёра тэлебачання. На пару месяцаў ён трапіў на стажыроўку ва Усерасійскі дзяржаўны інстытут кінематаграфіі як адзін з найлепшых студэнтаў. Калі вярнуўся, быў разгублены. «Там такая база! Шмат відэакамер, апаратуры, можна здымаць па тры фільмы на тыдзень. А ў нас цяжка адзін за два месяцы, бо там чарга на тэхніку», — дзяліўся ён тады ўражаннямі з бацькам.

Ігар Яўгенавіч з усмешкай расказвае, як сын студэнтам запісваў музычны кліп.

«Яны дамовіліся з сяброўкай, якая ўзяла ключы ад шыкоўнай кватэры знаёмых. А ім трэба было, каб гэтая кватэра ператварылася ў пустыню. Навезлі пясок з кар’еру. Калі я ўвайшоў туды, думаў, сэрца стане: а раптам гаспадар прыедзе? Яны сыпалі пясок на стол, крэслы, ён быў паўсюль».

Дзіцем Ігнат здымаўся ў фільме «Дунечка», пазней — у расійскіх серыялах (напрыклад, у «Мухтар. Новы след»). Пасля акадэміі ён працаваў відэамантажорам на «Беларусь 3», а потым сышоў у свабоднае плаванне.

Павялічыць

У фільме «Дунечка»

«Неяк ездзіў у Піцер. Яны там кампаніяй зрабілі інтэрнэт-партал. Іх пахвалілі — і кінулі, не заплацілі ні капейкі. Хлопцам давялося мыць посуд у бары, каб проста даехаць дадому», — згадвае бацька.

Ігнат пісаў вершы і арганізоўваў паэтычныя вечары. Быў сваім у мінскай багемнай тусоўцы. У 2016 годзе яны з прыяцелямі паставілі спектакль «Учынена» і выступілі з ім у ДК імя Шарко. Апошнім часам працаваў у рэкламнай кампаніі відэамантажорам.

Павялічыць

«Ігнат дабрадушны і адкрыты хлопец. І максімальна неканфліктны: ён не любіў удзельнічаць у спрэчках, пазбягаў іх. Часта прапаноўваў камусьці з калег бясплатныя квіткі ў тэатр, якія мог дастаць па знаёмстве. Некаторыя калегі на спатканні так нават хадзілі. Ігнат лёгкі на ўздым, быў адным з галоўных тусоўшчыкаў у кампаніі: выставы, рэйвы — яму гэта цікава», — распавёў пра хлопца яго былы калега.

Падставай для крымінальнай справы стаў сяброўскі чат?

Блізкія не памятаюць, каб Ігнат цікавіўся палітыкай. Але ў дзень выбараў хваляваліся за яго: бачылі, як маладых людзей затрымлівалі на вуліцах.

«9 жніўня, калі пачалася страляніна, я тэлефанаваў сыну. Ён тады сказаў: тата не хвалюйся, мы з сябрамі сустрэліся, сядзім каля стадыёна «Дынама» на набярэжнай, тут усё ціха. Гаварылі амаль да трох ночы.

На наступны дзень недзе ў сем вечара ён пайшоў у краму, каб цыгарэт купіць (ён жыве недалёка ад цырка). І знік. Два дні мы не ведалі, дзе ён знаходзіцца. А потым нам пашанцавала — 12 жніўня хлопец, які выйшаў з турмы, патэлефанаваў нам і сказаў, што Ігнат у Жодзіна.

Я ездзіў туды, чакаў, што яго адпусцяць. Там вельмі шмат людзей сабралася. У сераду чалавек 100, а ў пятніцу, можа, тры тысячы, усе чакалі сваіх родных. Было шмат валанцёраў. Кава, ежа, коўдры… І спіс тэлефонаў кіроўцаў аўто, якія вызваліся ў любую кропку краіну давезці.

Я такога не бачыў ніколі ў жыцці. І не бачыў ніколі столькі збітых людзей. 

У пятніцу пад вечар патэлефанаваў следчы, сказаў, што сын трапіў пад падазрэнне па 293-м артыкуле».

Пазней сям’я даведалася, што сына затрымалі недалёка ад дома. З сабой у яго была картка, ключы ад кватэры, тэлефон і пашпарт (маці, якая вярнулася дадому, папярэдзіла, што дакументы правяраюць). У двары стаяла міліцыя — Ігнат паказаў свой пашпарт, што ён тут жыве. Яго прапусцілі. Калі хлопец перайшоў праспект, да яго падбеглі амапаўцы, скруцілі і пасадзілі ў аўтазак.

Павялічыць

Падставай для крымінальнай справы, наколькі зразумелі бацькі, мог стаць чат, які Ігнат стварыў 9 жніўня для сустрэчы з сябрамі. Хлопец назваў яго «Прагулка».

«Але яны кожную нядзелю сустракаліся з сябрамі, Ігнат наогул кампанейскі чалавек», — разгублены бацька.

Маладога рэжысёра судзілі і па адміністрацыйнай справе. У пратаколе было шмат памылак: напісалі, што Ігнат беспрацоўны, што ў яго сярэдняя адукацыя. Далі штраф 540 рублёў.

Крымінальную справу пазней перакваліфікавалі — артыкул 293 (арганізацыя масавых беспарадкаў з пагромамі, падпаламі, узброеным супраціўленнем прадстаўнікам улады) змянілі на 342 (арганізацыя групавых дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, або актыўны ўдзел у іх), па якім мякчэйшае пакаранне. 

Бацька перапісвае сыну вершы Бродскага

Некалькі тэатраў накіроўвалі хадайніцтвы ў абарону Ігната, але хлопца да суда пакінулі ў СІЗА.

«Мы двойчы сустракаліся з сынам: у кастрычніку і ў снежні. На ўмовы ён не скардзіўся. Усе кажуць, што ў параўнанні з Акрэсціна Жодзіна — гэта піянерскі лагер, а Валадарскага яшчэ больш цывілізаванае месца.

Мне падабалася, як ён выглядае, думаў, будзе горш. Але калі сустрэліся другі раз, то я зразумеў, што ў першы ён выглядаў дрэнна. Быў крыху запалоханы. Ігнат не служыў, таму я яму казаў: стаўся, быццам гэта замест арміі».

Павялічыць

Хлопец атрымлівае шмат лістоў — з Беларусі, Расіі, Ізраіля. Не паспявае ўсім адказваць. У адной з камер, дзе ён сядзеў, было недастаткова святла і стаяў толькі адзін стол, за якім усе пісалі па чарзе. 

За кратамі рэжысёр шмат чытае. У турэмнай бібліятэцы знайшоўся Дастаеўскі, Ганчароў, Маркес, Картасар.

«Няма Бродскага, а сын вельмі любіць яго. Я ў лістах часам перапісваю некалькі вершаў. У адным з лістоў даслаў яму рэферат пра Пішчалаўскі замак. Напісаў, каб не сумаваў вельмі, бо ў гэтай турме сядзеў і Дунін-Марцінкевіч, і Якуб Колас. Іх імёнамі названы вуліцы Мінска, таму ў гэтых хлопцаў, якія там сядзяць, яшчэ ўсё наперадзе».

Наталля Лубнеўская, фота з архіву сям'і

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй
ананімна і канфідэнцыйна?

Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзера
пїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ, пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ JavaScript пїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ, пїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ пїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ
пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ...
Каб скарыстацца календаром, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзера
2020 2021 2022
ПН АЎ СР ЧЦ ПТ СБ НД
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28