Даслаць навіну
Знайсці
87
Северорусский богатырь / адказаць
24.11.2019 / 16:19
Русской церкви 1,5 тысячи лет. Не вводите глупых людей в заблуждение! Еще со времен Крещения Руси Русская церковь несет благую весть миру! Переняв эстафету у Константинополя, Москва стала Третьем и последним Римом!  Рэд. Але Рускай яе назваў менавіта Сталін, і новую іерархію з ліку епіскапаў, завербаваных НКВД, стварыў таксама ён.
35
Кажыма праўду / адказаць
24.11.2019 / 16:37
як літвіны заваёўвалі Сібір

ліЦвіны (бел.), а не «ліТвіны» (pl. litwiny, рас. литвины). НН, калі ласка, пішыце па-беларуску.
P.S. Друкуйце больш матэрыялаў пра тое, як палана-«ліТвіны» (pl. litwiny) здраджвалі свайму народу і прадавалі Вялікалітву. Рэд. Зірніце ў нарматыўныя слоўнікі.
18
Кажыма праўду / адказаць
24.11.2019 / 17:04
Рэд. Зірніце ў нарматыўныя слоўнікі.
Давайце зірнём. Найвышэйшая норма – закон РБ «Аб Правiлах беларускай арфаграфii i пунктуацыi» (23 лiпеня 2008 г. № 420-З)

Глава 2. Правапіс зычных
...
§ 12. Зычныя д, т i дз, ц
...
2. Чаргаванне [д], [т] з [дз’], [ц’] адбываецца перад мяккiм [в’]: два – дзве, дзвесце, рута – руцвяны, мёртвы – мярцвяк, чатыры – чацвёрты, чэрствы – счарсцвелы.
Лiтара ц i афрыката дз перад мяккiм [в’] пiшуцца згодна з вымаўленнем у словах: дзверы, мядзведзь, бацвiнне, цвёрды, цвярозы, цвiк, цвiлы, цвiсцi, ЛІЦВІН, ЛІЦВІНКА, яцвяг, Мацвей, Мацвеенка, Бацвiннiк i iнш. Выключэнне: твiст.

3. Гукi [д] у канцы прыстаўкi i [т] у складзе суфiкса перад мяккiм [в’]
захоўваюцца нязменна i на пiсьме перадаюцца адпаведна лiтарамi д i т: адвезцi, у таварыстве, у агенцтве, у выдавецтве, аб прыродазнаўстве, у грамадстве, у братэрстве.
Гук [т] вымаўляецца нязменна i на пiсьме перадаецца лiтарай т перад мяккiм [в’] у аддзеяслоўных назоўнiках i ў словах, вытворных ад iх: бiтва – у бiтве, брытва – брытве, брытвенны, клятва – клятве, клятвенны, пiтво – у пiтве, паства – у пастве.
Лiтары д i т пiшуцца таксама ў некаторых iншых словах: мардва – мардве, мардвiн, Мардвiнаў, Лiтва – у Лiтве.


Шаноўная рэдакцыя, прывядзіце мову вашых публікацый у адпаведнасць з законам РБ!
23
Алексей минский / адказаць
24.11.2019 / 19:08
Не, - раз лiцвiн, тады - Лiцва!!!
6
Vacula / адказаць
24.11.2019 / 21:15
Северорусский богатырь, вам нужно к психиатру. Они любят слушать истории про третий Рим.
5
ЯНКА / адказаць
24.11.2019 / 21:48
★ Сталін, які меў найвыдатную праваслаўную адукацыю й быў безь пяці хвілін сьвятар, ажывіў ім раней жа сплюндраную РПЦ? Выбачайце, а гэта зрабіў ці не ягоны былы дарагі таварыш Гітлер?! Бо падчас Другой Сьвятовае вайны на савецкіх тэрыторыях якраз нацыстоўцы напачатку аднаўлялі праваслаўе, і ніяк ня Сталін. ★ Таксама заклікаю слухаць стоячы (калі, канечне, ня зваліцеся ад рогату) услаўленьне РПЦ Ансамблям Хрыста Спасіцяля. І наперш загледзьце ў Ютубе іхні твор «Наши Иконы самые красивые...». Гэта шэдэўр! ★
4
ЯНКА / адказаць
24.11.2019 / 21:58
★ Северарускі багатыр: «Москва стала Третьем и последним Римом!». ★ Ну, чудзіса! Я й ня ведаў, што ўжо шмат гадоў жыву ў Італіі. :))) ★
4
Цетка Алена / адказаць
24.11.2019 / 23:01
Вокладка супер !
11
litwin / адказаць
24.11.2019 / 23:12
так куды нашым праваслаўным людзям хадзіць ? да маскавіцкай секты- шарлатанаў (былых нестарыянаў ) не жадаюць браты, жадаюць у кананічны збор у сапраўдную БПЦ а іх няма у Беларусі сёння, ці яны пойдуць лепш да уніятаў? як будзе развівацца гэта сітуацыя ?

" 'Беларусь , Літва і Украіна – не вотчыны Маскоўскага патрыярхату
1–2 верасня на Фанары ў Стамбуле адбылася Сінакса (гр. σύναξις (сінаксіс) — сход) прадстаяльнікаў самых старажытных праваслаўных цэркваў, месца і дату правядзення якой Усяленскі Патрыярх Варфаламей вызначыў яшчэ ў красавіку. Без перабольшання можна сказаць, што ў гісторыі праваслаўя адгорнута новая старонка.
Аднаўленне пентархіі


У эпоху першых сямі Усяленскіх Сабораў у Паўсюднай Царкве склалася пентархія — улада прадстаяльнікаў пяці цэркваў — Рымскай, Канстанцінопальскай, Александрыйскай, Антыяхійскай і Ерусалімскай. Пасля расколу 1054 г. найважнейшыя справы ў праваслаўі вырашалі прадстаяльнікі чатырох усходніх цэркваў.

З часам склалася так, што пятае месца заняла Маскоўская Праваслаўная Царква (сучасная РПЦ). Цяпер гэтай гістарычнай недарэчнасці пакладзены канец.

1–2 верасня 2011 г. у праваслаўі адноўлена пентархія. Пятае і сваё законнае месца паводле чыну і чэсці заняла Кіпрская Праваслаўная Царква, якая атрымала аўтакефалію яшчэ ў 431 г. — на ІІІ Усяленскім Саборы.

У працы Сінаксы, якая прайшла пад старшынствам Усяленскага Патрыярха Варфаламея, узялі ўдзел: Патрыярх і Папа Александрыйскі Феодар, Патрыярх Ерусалімскі Феафіл, галава Кіпрскай Царквы архіяпіскап Хрызастом і паўнамоцны прадстаўнік Патрыярха Антыяхійскага Ігнація.

Агулам кажучы,

пасля распаду камуністычнай сістэмы пазіцыі РПЦ у праваслаўным свеце слабеюць.

З некаторымі цэрквамі, у тым ліку з Канстанцінопальскай, у РПЦ складаныя адносіны.

Масква спрабавала ўплываць на Канстанцінопальскі Патрыярхат праз урад Турцыі, але якраз напярэдадні Сінаксы гэты ўрад вырашыў вярнуць Царкве колісь забраныя ў яе храмы і манастыры.

Масква вуснамі сваіх даволі высокапастаўленых прадстаўнікоў вінаваціла Патрыярха Варфаламея, што ён хоча стаць «праваслаўным Папам». Склікаўшы Сінаксу, Усяленскі Патрыярх даў дастойны адказ Маскве.

Не менш важна, што прадстаяльнікі пяці найстаражытнейшых цэркваў яшчэ раз пацвердзілі, што цэнтрам Праваслаўя з’яўляецца Фанар.

Пасланне міру

Агульнавядома, у якіх цяжкіх варунках даводзіцца жыць не толькі праваслаўным, але і ўсім хрысціянам Блізкага Усходу. Тут, дзе даволі часта ўчыняюць напады на цэрквы, збіваюць і забіваюць паслядоўнікаў Хрыста, вельмі важнае значэнне мае міжхрысціянская салідарнасць і мала месца застаецца для міжхрысціянскіх спрэчак і канфліктаў.

У адмысловым пасланні

прадстаяльнікі пяці цэркваў выказалі салідарнасць з тымі, каго дыскрымінуюць і ў адносінах да каго ўчыняюць гвалт і ганенні.

Яны заявілі, што патрабуюць абароны праваслаўных вернікаў з боку дзяржаваў. Адначасова яны заклікалі да інтэнсіфікацыі міжхрысціянскага і міжрэлігійнага дыялогу з юдаізмам і ісламам. Сінакса заклікала палітычных і рэлігійных лідэраў Блізкага Усходу выпрацаваць прынцыпы і метады забеспячэння мірнага суіснавання вернікаў розных рэлігійных традыцый.

За вялікі Сабор

Апошні Усяленскі Сабор з удзелам усходніх цэркваў праводзіўся яшчэ ў І тысячагоддзі, і праваслаўю прост неабходна даць адказ на многія выклікі часу.

Паколькі склікаць Усяленскі Сабор без удзелу Рымскай Царквы немагчыма, вось ужо 50 гадоў ідзе падрыхтоўка Святога і Вялікага (Усеправаслаўнага) Сабору.

Паколькі на Саборы павінны быць разгледжаны і пытанні аб парадку надання цэрквам аўтакефаліі, а таксама аб дыптыху (груба сказаўшы, парадкавым нумары кожнай аўтакефальнай Царквы), РПЦ зрывае яго падрыхтоўку.

Сёлета ў лютым праходзіла сустрэча Міжправаслаўнай падрыхтоўчай камісіі. На сустрэчы дзве старадаўнія царквы — Грузінская і Кіпрская — узнялі пытанне аб узвядзенні іх на вышэйшыя месцы ў дыптыху (на шостае месца Грузінскай і на пятае — Кіпрскай). Свае заўвагі да дыптыху мелі таксама Польская і Албанская цэрквы.

Не здолеўшы адстаяць інтарэсы сваёй Патрыярхіі, прадстаўнікі РПЦ сарвалі працу падрыхтоўчай камісіі.

Як паведамляецца ў камунікаце саміту Пентархіі, прадстаяльнікі найстаражытнейшых цэркваў прапанавалі Усяленскаму Патрыярху Варфаламею склікаць Сабор Патрыярхаў і Прадстаяльнікаў аўтакефальных цэркваў дзеля хутчэйшага склікання Вялікага Сабору.

Саміт падтрымаў таксама прапанову Варфаламея аб скліканні ў недалёкай будучыні нарады рэлігійных дзеячаў Міжземнамор’я для прыняцця экалагічнай хартыі рэгіёна, а таксама для падтрымкі суіснавання розных рэлігій.

І наша Літва

У камунікаце саміту Пентархіі маецца і такі сказ: «Акрамя таго, зважаючы на апошнія падзеі, што мелі месца ў Праваслаўнай Царкве, Сінакса настойвае на неабходнасці для ўсіх праваслаўных цэркваў паважаць і сувора прытрымлівацца геаграфічных межаў сваіх юрысдыкцыяў у тым выглядзе, як яны вызначаны святымі канонамі і томасамі (граматамі. — Рэд.) пра стварэнне гэтых цэркваў».

Назіральнкі лічаць, што

гэта «каменчык» і ў бок РПЦ, якая пачынае сваю актыўнасць у Паўднёвай Асеціі і Абхазіі і ўсяк перашкаджае станаўленню адзінай Праваслаўнай Царквы ва Украіне.

Як вядома, Маскоўская Патрыярхія была прызнана Усяленскім Патрыярхам у 1589 г. у межах тагачаснае Маскоўскае дзяржавы. У 1685 г. Масква фактычна, а ў наступным годзе (з «падачы» асманскага візіра) і юрыдычна «прыхапіла» Кіеўскую мітраполію. Аднак у 1924 годзе Усяленскі Патрыярх Грыгоры VII, надаючы аўтакефалію Польскай Праваслаўнай Царкве, у склад якой была ўлучана значная частка былой Кіеўскай мітраполіі, у тым ліку Заходняя Беларусь з Віленшчынай, у сваім томасе заявіў, што

«аддзяленне ад Нашага Пасаду Кіеўскай мітраполіі і залежных ад яе Праваслаўных Мітраполіяў Літвы (Вялікага Княства Літоўскага. — Рэд.) і Польшчы (Кароны Польскай. — Рэд.), а роўна далучэнне іх да святой Маскоўскай Царквы наступіла не паводле кананічных правілаў

, а таксама не было выканана ўсё тое, што было ўстаноўлена адносна поўнай царкоўнай аўтаноміі Кіеўскага мітрапаліта, які насіў тытул Экзарха Усяленскага Пасаду».

У 2005 г. адзін з ярархаў Канстанцінопальскай Царквы наўрост заявіў, што яна ніколі не прызнавала законнасці пераходу Кіеўскай мітраполіі ў склад Маскоўскай Царквы, а праз тры гады

Варфаламей назваў далучэнне Кіеўскай мітраполіі да Маскоўскай Царквы анексіяй.

Тое, што Пентархія заклікала цэрквы прытрымлівацца геаграфічных межаў сваіх юрысдыкцый у тым выглядзе, як яны вызначаны канонамі і томасамі,

дае падставу спадзявацца, што раней ці пазней будзе заснавана аўтакефальная Праваслаўная Царква ва Украіне і што перастане быць экзархатам Маскоўскай Царквы Праваслаўная Царква ў Беларусі.
https://nn.by/?c=ar&i=59726 "
7
litwin / адказаць
24.11.2019 / 23:13
Антырэстаўрацыя Маскоўскага патрыярхата — перабудова праваслаўных храмаў Беларусі, якая набыла масавы характар пасля актывізацыі рэлігійнага жыцця ў 1990-х гг. Перабудовы характарызуюцца мэтанакіраваным насаджэннем пазалочаных купалоў-цыбулін, змяненнем аўтэнтычнага выгляду асобных архітэктурных элементаў, выкарыстаннем недапушчальных пры рэстаўрацыі будаўнічых матэрыялаў і мэтодык.

З 2010-х гг. антырэстаўрацыйная актыўнасць Беларускага экзархата Маскоўскага патрыярхата набыла беспрэцэдэнтыя маштабы, якую параўноўваюць з дзейнасцю Мураўёўва-вешальніка ў справе русіфікацыі Паўночна-Заходняга края.

Таксама для сучаснага храмабудаўніцтва Беларускай праваслаўнай царквы характэрна ігнараванне традыцый готыкі і барока, стыляў, у якіх беларускае праваслаўнае дойлідства дасягнула высокага ўзроўню архітэктурна-мастацкіх рашэнняў і нацыянальнай самабытнасці; нешматлікае і фрагментарнае выкарыстоўванне спадчыны народнай архітэктуры; прыярытэтная арыентацыя на рэтраспектыўна-рускі стыль, які развівае архітэктурныя традыцыі, не характэрныя для беларускага культавага дойлідства
8
litwin / адказаць
24.11.2019 / 23:14
Charles Halperin 'Russia" and the Golden Horde' (стр.92, 2-й абзац сверху) о канцелярском языке употреблявшемся в то время в Москве:
"Языком московской бюрократии был некий мета-тюркский язык - сверхбуквальная калька тюрко-татарских формул и форм - который часто просто лингвистически бессмыслен без рекурсии к татарскому оригиналу. По-видимому, московские бюрократические бумаги следовали м-льскому формату. Весь этот бюрократический язык стилизован, конечно, и нет никаких вопросов в том что он был неуклюж и неясен - этот московский бюрократический жаргон. Хотя свидетельства синтаксических, морфологических и лексических особенностей выводимых из татарской модели остаются более предположительными нежели уже установленными, тем не менее эта связь заслуживает того, чтобы ее продолжать исследовать в будущем. Так как канцелярский язык Золотой Орды был тюркским, написанным уйгурской письменностью, то было бы плодотворным исследовать распространенность уйгурской письменности среди русских писцов. Может еще оказаться, что и другие особенности московской бюрократии тоже имеют м-льское происхождение."



"Это с Сартаком (тоже несторианином) все было обговорено.....Ситуация быстро меняется и мало предсказуема, задействованы крупнейшие военные силы того времени: монголы, мусульмане, крестоносцы. И в 1261 году Берке с Александром и Кириллом открывают в Сарае Сарскую епархию. Теперь все христиане Золотой Орды (а среди кочевой знати практически все – несториане) становятся прихожанами "РПЦ", а несториане Золотой Орды..."
8
litwin / адказаць
24.11.2019 / 23:16
"Маркс проанализировал историю "pоссии". Что же он там такого ужасного написал, что ее в совке (!!!) не издавали?

«Чудь и чудь кругом», – написал он. – Россия – это Московия, .... Он написал, что колыбель Московии — «кровавое болото монгольского рабства, а не суровая слава эпохи норманнов» (©). Он написал, что политика pосeи продолжала политику Орды, а не политику Руси."
10
litwin / адказаць
24.11.2019 / 23:18
"Некананічны статус Маскоўскага патрыярхату ў Беларусі"
Некананічны статус Маскоўскага патрыярхату ў Беларусі У 1924 годзе Ўсяленскі патрыярх Рыгор VII, надаўшы аўтакефалію Польскай праваслаўнай царкве, у склад якой увайшла значная частка былой Кіеўскай мітраполіі, у тым ліку Заходняя Беларусь зь Віленшчынай, у сваім томасе зазначыў, што далучэньне Кіеўскай мітраполіі да Маскоўскага патрыярхату не было кананічным[35]. У 1990-я гады ў лісьце патрыярху маскоўскаму Аляксію (Рыдыгеру) Усяленскі патрыярх Дзімітры заявіў, што Канстантынопаль вызнае Маскоўскі патрыярхат у межах 1589 году, гэта значыць без тэрыторыі Беларусі, Украіны, Балтыі і Смаленшчыны, якія на той час уваходзілі ў склад Рэчы Паспалітай. Наступны Ўсяленскі патрыярх Барталамей дадаў, што[36], што РПЦ бесьперапынна ўрывалася ў краіны, якія знаходзяцца пад духоўнай юрысдыкцыяй Канстантынопаля, менавіта ў Эстонію, Вугоршчыну і іншы краіны, робячы гэта заўсёды з дапамогай узброенай сілы савецкай арміі. У 2006 годзе патрыярх Барталамэй зрабіў заяву ў Кіеве, што Канстантынопаль лічыць Кіеўскую мітраполію сваёй дачкой і, калі прыйдзе час, разгледзіць пытаньне аб яе самастойнасьці. У кастрычніку 2018 году Сынод Канстантынопальскай царквы спыніў дзеяньне граматы 1686 году аб падпарадкаваньні Кіеўскай мітраполіі Маскоўскаму патрыярхату[37]. Увогуле, праваслаўныя каноны (34-е апостальскае правіла[38]) патрабуюць асобнай царквы для асобнага народу, аднак РПЦ працягвае не прызнаваць беларусаў (як і ўкраінцаў) асобнымі народамі. З гэтай прычыны на розных узроўнях агучваецца і паўтараецца формула пра «трыадзіны расейскі народ»[5].
10
litwin / адказаць
24.11.2019 / 23:19
1) Як вынікае з нядаўняга інэтэрв’ю (партал credo.ru) славутага багаслова і праваслаўнага іерарха Канстанцінопальскага Патрыярхата Жэнеўскага архіяпіскапа Тэльміскага Іёва Беларусь, можа, і ёсць тэрыторыя кананічная, але ж зусім не Маскоўскага патрярхату, а Канстанцінопальскага. Як кажуць, а цар то несапраўдны!


2) Создалась совершенно дикая ситуация, когда в коммунальной квартире на общей сходке жильцов тот, кто орал громче всех требуя запретить посещать туалеты и вывернуть кому-то лампочки, вдруг, как выяснилось сам не имеет в этой квартире никакой прописки (Tomas).

Невзоров про легитимность "РПЦ
11
litwin / адказаць
24.11.2019 / 23:21
Увлечения Гундяева нетипичны для церковной среды – горные лыжи, породистые собаки, водные лыжи и скоростное вождение автомобиля.

Версии: Патриарх Кирилл – агент КГБ, миллиардер и православный «ястреб»

"Председатель отдела внешних церковных связей Московского Патриархата, постоянный член Священного Синода, митрополит Смоленский и Калининградский. Почетный и действительный член многих академий. Большинство православных о гражданине РФ по имени Кирилл Гундяев, ставшем патриархом Московским и всея Руси, знали не больше приведенных выше кратких подробностей.

И правда, служители церкви не привыкли раскрывать подробности своей личной жизни, взглядов и предпочтений. В случае же с Кириллом мы имеем прямо противоположную ситуацию. Он не только не скрывал своих радикальных религиозных взглядов, но и активно распространял их как в России, так и за ее пределами. Он стал первым церковным иерархом России взявшимся за проведение авторской телепрограммы. «Слово Пастыря» вместе с бессменным ведущим и одним из основных кандидатов на патриарший престол благодаря ОРТ регулярно смотрели миллионы верующих.

Выдвигаемые им идеи вращались вокруг превращения Церкви в настоящее государство в государстве, обеспечения ее финансово, политически и организационно. Именно Кирилл потребовал перечислять часть подоходного налога россиян в бюджет религиозных организаций, в том числе Русской православной церкви. Именно он стал активно пропагандировать активное вмешательство Церкви в светскую жизнь и в политику, в том числе для ее влияния на власть с позиции «Священство выше Царства».

Единственное, чего уже удалось достичь Кириллу, - создание парамилитарного «православного корпуса» внутри прокремлевского молодежного движения «Наши». Во время проведения архиерейского собора в Храме Христа Спасителя (Москва) «нашисты» совместно с милицией охраняли близлежащие районы, не выпускали из метро сторонников опального митрополита Диомида и препятствовали работе журналистов.

Выступая с торжественной речью по случаю своей интронизации, Патриарх назвал себя «защитником внешних канонических рубежей Церкви».

«Это служение приобретает особое значение, которое возникло после образования независимых государств на пространстве исторической Руси. Уважая их суверенитет и радея о благе каждого из этих государств, патриарх в то же время призван заботиться о сохранении и укреплении духовных связей между населяющими их народами во имя сбережения той системы ценностей, которую являет миру единая православная цивилизация Святой Руси», - приводит слова нового руководителя РПЦ портал ФОРУМ.мск.

Считая своей задачей и заботу о единстве вселенского православия, он заверил, что всегда будет открыт «к диалогу с церквами-сестрами и к совместным усилиям, которые помогли бы укрепить и усовершенствовать всеправославное сотрудничество, добиться большей координации пастырских и миссионерских усилий».

Характерно, что слова нового патриарха о единстве канонической территории слушал только один президент - Дмитрий Медведев. Судя по всему, отказ от борьбы за патриарший престол Киевского митрополита Владимира будет означать, что РПЦ продолжает свой путь к государственной церкви РФ, и не более того. С таким видением выступил и сам Медведев. Имперские планы Кирилла ему явно не по душе. «Работа между государством и церковью будет востребована во имя развития нашей страны и всех православных народов», - сухо отметил президент РФ.
12
litwin / адказаць
24.11.2019 / 23:25
Северорусский богатырь,

Переняв эстафету у Константинополя, Москва стала Третьем и последним Римом!


вы улус гэта зрабілі толькі у вашай ватнай  галаве . і тое і у кожнай ваш хан Івашка садаміт (4) жадаў каб назва вашага улуса была Ізраіль
0
Ян Севярын Бакей / адказаць
27.11.2019 / 18:36
гэта называецца двудумства па Оруэлу: калі выгадна - зь пенаю на вуснах верашчэць пра "полторы тысячі лет русскаго православія, Третьего Ріма, четвёртому не бывать" ( а нічога. што "трейтій рім і сам -та тысячы год не мае ад першага спаміну(1147?1148?), і хрышчэньне Русі -Кіева афіцыйна адбылося ў 988ым? што па арыфметыцы было ў пачатковай школе?), а калі нявыгадна - то з той жа пенай ўсьлед за "апосталом новой історіческой правды " Фаменкам  верашчэць пра тое, што ніякіх 250 гадоў пад татарамі не ляжалі ("не было іга, это фсё немцы выдумалі, суворовскіе богатырі Екатеріны от своіх дедов-очевідцев зналі о крешченіі , прічём кем-то із первых двенадцаті апостолов, новопостроенной Москвы за два поколенія перед тем, і велікую кітайскую стену построілі в 18-м веке казакі Ермака...")
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзера