Даслаць навіну
Знайсці
12.06.2019 / 12:13 5

«Любімае кафэ — «Сайгон» на Камароўцы». Японец пераехаў у Мінск і расказвае пра нашу краіну ў твітары

Японцу Хірокі Акамота 27 гадоў. Месяц таму ён пераехаў у Мінск — збіраецца адкрыць тут свой бізнэс. А пакуль знаёміцца з нашай краінай (любуецца квітнеючымі каштанамі, разбіраецца, who is who ў родзе Радзівілаў) і дзеліцца сваімі назіраннямі ў твітары. Мы сустрэліся з Хірокі ў горадзе і пагутарылі пра яго любімыя месцы ў сталіцы, беларускую кухню, славянскіх жанчын і няветлівых касіраў.

«Мінск аказаўся больш развітым, чым я думаў»

Павялічыць выяву

За месяц, што Хірокі ў Беларусі, ён паспеў пабываць у Міры, Нясвіжы, Брэсце.

— Брэсцкая крэпасць — сама крута. Перад тым, як трапіць туды, я паглядзеў фільм «Брэсцкая крэпасць» 2010 года. Персанажы ў кіно вельмі падобныя да тых, што на карцінах у музеі. Гэта кранае, — дзеліцца ўражаннямі японец.

Падчас гутаркі мы шпацыруем па Верхнім горадзе і Кастрычніцкай плошчы — любімых месцах Хірокі ў Мінску. Плошчу ён любіць за вялікую прастору і малую колькасць людзей.

— У Японіі нагрувашчана стаяць высокія дамы і ўсюды шмат народу. У цягніках кашмар як шмат — насамрэч, вы будзе здзіўлены, калі трапіце ў Токіа і паспрабуеце пракаціцца ў транспарце раніцай: немагчыма рухацца. Гэта не перабольшанне.

Павялічыць выяву

Хірокі прызнаецца, што Мінск аказаўся больш развітым, чым ён думаў да прыезду сюды.

— Магчыма, гэта звязана з набліжэннем Еўрапейскіх гульняў. Тут прыгожа, амаль усё свежапафарбавана. Мінск вельмі падобны да еўрапейскіх гарадоў. З пункту гледжання турыста, гэта прыцягальна. Я здзівіўся таму, што ў метро па крэдытнай картцы можна прайсці. Чуў, што хутка гэта з'явіцца ў аўтобусах — класна.

Што для Хірокі нечакана, дык гэта тое, колькі людзей у нас ходзіць па кафэ і рэстаранах. Ён ведаў, што сярэдні заробак у нас нізкі ў параўнанні з іншымі краінамі, таму думаў убачыць іншую карціну.

«Вашы дзяўчаты больш патрабавальныя»

Павялічыць выяву

Хірокі родам з Токіа, але дзяцінства яго прайшло ў суседняй прэфектуры Сайтама, на поўначы ад сталіцы. Пасля школы ён паступіў у Такійскі ўніверсітэт замежных моў, дзе вывучаў рускую. Выбраў яе, бо, па-першае, Расія блізка, а па-другое, у Японіі мала людзей, якія ведаюць гэту мову — а значыць, канкурэнцыя пры працаўладкаванні будзе невысокая.

— Руская мова гучыць прыгожа для мяне: скланенні, склоны. Але вельмі складаная граматыка. Я чатыры гады вывучаў рускую ва ўніверсітэце — і наогул не мог размаўляць на ёй. Проста таму што ў той час я займаўся рэгбі, не быў батанікам. А потым, калі па працы вывучаў мову, канечне, засяродзіўся, для таго каб прыносіць прыбытак кампаніі. І праз паўгода больш-менш змог размаўляць.

Хірокі працаваў у буйной гандлёвай кампаніі Marubeni, у аддзеле прамысловых тавараў. Адказваў за адкрыццё гандлёвых прадстаўніцтваў на тэрыторыі СНД. Спачатку працаваў у Токіа, а потым яго перавялі ва Уладзівасток. Там мужчына пазнаёміўся са сваёй будучай жонкай.

Гэта было чатыры гады таму, на японскім фестывалі. Галодны Хірокі падышоў па ланч-бокс і ўбачыў на раздачы Анастасію — яна тады працавала перакладчыкам у кампаніі, што кіравала рэстаранам. Узяў нумар тэлефона. Так і завязаліся стасункі. А праз паўтара года пара ажанілася.

— Мы рабілі сціплае вяселле, бо праводзілі яго і ў Расіі (Анастасія родам з партовага горада Находка. — NN.by), і ў Японіі. Калі б мы кожны раз ладзілі вялікае, мы б збанкрутавалі, — смяецца суразмоўца.

Павялічыць выяву

Хоць у яго на радзіме многія аддаюць па 20 тысяч даляраў за святкаванне. «Нават ёсць людзі, якія на Гаваях ладзяць. Кашмар!» — усклікае Хірокі. Ён тлумачыць: у Японіі традыцыя на шыкоўныя вяселлі, бо звычайна шлюбам бяруцца раз у жыцці.

— У нас працэнт разводаў маленькі. Мы цярплівы народ. Часам сужэнцы не любяць, ненавідзяць адно аднаго, але працягваюць адносіны. Напэўна, у Японіі так прынята… Культура сораму — людзі слухаюць грамадскае меркаванне. Апасаюцца, што, калі развядуцца, на іх будуць глядзець з асуджэннем. Хоць насамрэч ніхто не асуджае. А вашым людзям, мне здаецца, важнае сваё меркаванне, свае пачуцці. Не падабаецца — то ўсё!

Павялічыць выяву

Славянскія жанчыны, па назіраннях Хірокі, моцна адрозніваюцца ад японак. Любяць, каб з імі шмат размаўлялі, і злуюцца, калі папярэджваеш, што затрымліваешся на працы і позна вернешся дадому.

— Вашы дзяўчаты больш патрабавальныя. Яны словамі тлумачаць, што ім хочацца — каханне, кветкі, падарункі. Японкі больш сціплыя, хаваюць свае эмоцыі. Але гэта праблема. Бо пасля лопне цярпенне і яна ўсё выкажа. Калі цярпенне скончыца, то гэта хана, капец!

«Беларуская мова моцна адрозніваецца ад рускай»

Павялічыць выяву

У Беларусь Хірокі прыехаў, каб разведаць бізнэс-абстаноўку. Ён чуў, што ў нашай краіне развіваюць прамысловасць (як і ў Японіі, выпускаюць самазвалы, шыны) і ІТ-сектар. Нядаўна мужчына быў на канферэнцыі і здзівіўся, што ў нас шмат стартапаў.

— У плане бізнэсу ваша краіна для мяне прывабная, тым больш у вас мала японцаў — большасць звяртае ўвагу на Кітай, ЗША, Паўднёва-Усходнюю Азію, магчыма, на Ізраіль, Эстонію. Я звольніўся з вялікай кампаніі, бо хацеў бы самастойна зарабляць, рабіць што-небудзь новае. Я магу стаць мостам паміж дзвюма краінамі. Пакуль канкрэтнай ідэі няма, але, напэўна, буду кшталту пасярэднікам паміж беларускімі і японскімі кампаніямі. Або пачну імпартаваць японскія тавары ў Беларусь.

У вольны час Хірокі знаёміцца з нашай культурай. У тым ліку гастранамічнай.

— Я пражэрлівы чалавек, — жартуе. — Дранікі смачныя. У вас ёсць яшчэ дранік-бургер. Каштавалі? Я, калі даведаўся пра яго, адразу захацеў. Калі шчыра, для мяне руская, беларуская і ўкраінская кухня падобныя.

— І што з гэтых трох кухняў падабаецца найбольш?

— Катлеты па-кіеўску! Калі масла выходзіць — ах, вельмі смачна, ажно пальчыкі абліжаш. А яшчэ пельмені падабаюцца — танна-сярдзіта.

Павялічыць выяву

Але куды бліжэй Хірокі азіяцкая ежа. Яго любімае кафэ — «Сайгон» на Камароўцы. Мужчына сумуе па японскіх стравах, таму дома жонка гатуе яму рыс з кары і місосуп. Прыправы яны спецыяльна прывозілі з Японіі. Беларускія сушы Хірокі, дарэчы, таксама каштаваў. Адзначае: нядрэнна. Але вельмі далёка ад арыгінала.

— Хачу падкрэсліць, што тут марозіва вельмі смачнае. І таннае. Я каштаваў шакаладнае, не памятаю назвы. У Японіі мала сустракаю такога смачнага марозіва.

У крамах мужчына часта бярэ беларускія тавары, бо яны значна таннейшыя за імпартныя. Ужо купляў рушнік, пену для галення, фен — да якасці прэтэнзій няма.

Беларускую мову Хірокі складана разумець.

— Ведаю толькі «чытыры». І «дзякуй», «дзверы зачыняюцца» — гэта часта чую. Адзін з маіх падпісчыкаў мяне запрасіў на «Гульню тронаў» на беларускай мове, я з задавальненнем пагадзіўся. Спадзяваўся, што зразумею. Але не зразумеў. Вельмі моцна адрозніваецца ад рускай мовы.

Прапануем японцу здагадацца, як перакладаецца фраза «выконвай хуткасны рэжым», наконт якой не так даўно выказваўся прэзідэнт.

— Рэжым, рэжым… Каменданцкі час?

Павялічыць выяву

«Падабаецца Ціма Беларускіх»

У твітары Хірокі часта піша пра адрозненні японцаў і беларусаў. Напрыклад, пра тое, што ў нашых сем’ях больш цесныя адносіны.

— У вас часцей тэлефануюць бацькам. Могуць размаўляць па тэлефоне з сям’ёй на працы. Японцы так не робяць. Зараз на рабоце яны перапісваюцца з дапамогай WhatsApp, сацыяльных сетак, але раней, калі такіх зручных праграм не было, не маглі пагутарыць. Прынята так: працоўны час — гэта працоўны час.

Адзначае мужчына і мінусы, якія заўважае ў горадзе. Малую колькасць грамадскіх прыбіральняў і адсутнасць паперы ў іх, паводзіны нашых касіраў.

— У Японіі касіры вядуць сябе ветліва, нават занадта. «Добры дзень. Пакет патрэбны? Палачкі? Відэлец? Падагрэць?» І калі рэшту даюць, то з рук у рукі. У вас — проста кладуць грошы на касу і кідаюць чэк. Культура іншая. Я магу прымаць гэта, але звычайныя японцы не. «Што? Я кліент! Я плачу вам грошы, трэба ветліва ставіцца да нас». Канечне, японцы неэмацыйныя, не скажуць так, але падумаюць.

Павялічыць выяву

Пасты Хірокі складае па-руску, і часам з-за недасканалага валодання мовай здараюцца казусы. «Тэрмінал» становіцца «тэрмінатарам», «падэшва» — «падушкай». Неяк мужчына падзяліўся відэаролікам пра смецце ў моры, але пераблытаў адзіночны і множны лік і напісаў «много мусоров». Падпісчыкі яму пасля патлумачылі, што гэта за слова…

А яшчэ японец у курсе музычных навінак, якія круцяць нашы радыястанцыі. З ходу называе папулярных выканаўцаў: Цімаці, Ягор Крыд, «Грыбы», Насця і Патап, «Ленінград». Падабаецца яму і Ціма Беларускіх. «Разноцветная витами-и-и-нка», — напявае Хірокі адну з яго песень.

— На YouTube кожны тыдзень абнаўляецца топ-20 рускіх песень. Таму я заўсёды сачу, — тлумачыць суразмоўца, адкуль ён у тэме.

Каб пазнаёміць японцаў з Беларуссю, Хірокі вядзе яшчэ адзін блог на сваёй роднай мове. Паколькі яго суайчыннікі мала ведаюць пра нашу краіну, то размяшчае там асноўную інфармацыю — пра цэны, інфраструктуру.

— Звычайна японцы здзіўляюцца: «Ах, такая развітая гэта краіна».

Наталля Лубнеўская, фота Волі Афіцэравай

20
алесь менски / адказаць
12.06.2019 / 20:20
borname,а ты выучи японский. Тогда поймёшь, как ему учить белорусский, как суахили.
1
Ляксандра / адказаць
15.06.2019 / 13:43
Хороший материал.Продолжайте в этом русле,нашанивцы.
0
алесь менски / адказаць
18.06.2019 / 21:42
кстати удивительно, что японец выбрал Беларусь. Я понимал бы Австралию, или Вьетнам.
Паказаць усе каментары
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзера
пїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ, пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ JavaScript пїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ, пїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ пїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ
пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ...
Каб скарыстацца календаром, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзера
2018 2019 2020
ПН АЎ СР ЧЦ ПТ СБ НД
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31