Даслаць навіну
Знайсці
06.06.2019 / 16:10 27

Чарнасоценцаў бамбанула ад трэйлера «Купалы»

Трэйлер фільма «Купала» выклікаў вельмі рэзкую рэакцыю ў чарнасоценскіх колах. Гэта стужка «Беларусьфільма» пра народнага паэта Янку Купалу называецца самым маштабным айчынным кінапраектам за апошнія гады. Рэжысёрам «Купалы» выступае Уладзімір Янкоўскі. Фільм здымаўся ў Беларусі, Літве і Расіі.

Прапануем некаторыя водгукі на гэты фільм:

«Гэта адзін з першых буйных праектаў, якія прасоўваюць дэрусіфікацыю і цэнтральнаеўрапейскую ідэнтычнасць беларусаў, які зроблены менавіта дзяржавай, а не актывістамі, для ілюзіі грамадзянскай ініцыятывы. Фільм патрэбен, каб стварыць адчуванне, што да рэвалюцыі Беларусь была не часткай Расійскай Імперыі, а чымсьці накшталт Польшчы (глядзі крылатыя гусары, каталікі, мова і гэтак далей).

Цытуецца Андрэй Курэйчык:

У «Янку Купалу» арганічна і шмат гавораць на «тарашкевіцы». Там ясна пастулюецца і даносіцца найважнейшая думка: беларусы — ніякія не рускія, што гэта нацыя, вартая сваёй нацыянальна арыентаванай дзяржавы, а наша мова — гэта крута! Калі такое кіно здымаў «Беларусьфільм»?

Курэйчык сам зняўся ў «Купалу». Калі расійскія кінакампаніі працягнуць карыстацца паслугамі гэтага персанажа, яны будуць фактычна аплачваць і падтрымліваць дэрусіфікацыю і бачнага дзеяча беларускага нацыяналізму. Гэтая ідэнтычнасьць актыўна ўкараняецца з 2014 года, і я даю яшчэ некалькі гадоў да моманту, калі яна апануе ў рэспубліцы ўсё, а варожасць беларускай дзяржавы стане відавочнай для расійскага абывацеля».

(Тэлеграм-канал «Бульба прастолаў»)

«Па-першае, калі меркаваць па трэйлеры, стваральнікам фільма не ўдалося (а можа, яны і не імкнуліся да гэтага?..) адысці ад штампаў «старога» беларускага кіно, дзе абавязкова прысутнічаюць драўляная калыска, якую люляе маці, добры дзядуля з сахой, які распавядае ўнуку пра багацце наша — хлеб надзённы і г.д. Момантаў, вырашаных у стылістыцы нацыянальнага рамантызму (хаты, буслы, студні), у фільме будзе лішак, можна не сумнявацца.

Па-другое, ужо па трэйлеры можна цалкам пэўна сказаць, у якім ключы будуць пададзеныя некаторыя моманты з гісторыі Беларусі. Так, Польскае паўстанне 1863-64 гг. — безумоўнае дабро, а яго дзеячы — нацыянальныя героі. Гэта відаць з кароткага дыялогу хлопчыка Яся Луцэвіча з нейкім сівавусым ветэранам паўстання, які горача запэўнівае яго, што «мы не здамося нiколi». Адпаведна, нядобрыя «царскія войскі» расстрэльваюць нейкую дэманстрацыю пад лозунгам «Далоў царскі ўрад!», а Купалу дастаецца ад казака нагайкай па спіне, хоць падобнага факту ў біяграфіі паэта не зафіксавана».

(Сайт «Тэлескоп»)

«Як ні круці, Янка Купала — персанаж з савецкага пантэона класікаў нацыянальнай літаратуры. Гэтаму не перашкодзіла яго вельмі складная біяграфія — і супрацоўніцтва з БНР (а праз яе — з нямецкай акупацыйнай адміністрацыяй), і высокая пасада ў БНК (а праз яе — абвінавачванні ў супрацы з польскай акупацыйнай адміністрацыяй). Гэтаму не перашкодзіла выразная нацыяналістычная нота ў яго дасавецкай паэзіі і публіцыстыцы.

Калі гэта сага пра «беларускасць», якая перамолатая «саўком», — што ж, гэта ідэалагічны трэнд цяперашняй грантавай IT-апазіцыі. Але трэнды прыходзяць і сыходзяць. І гэтае кіно памрэ так жа, як памерлі фільмы 1920-х гадоў пра адважнага барацьбіта з царскім самадзяржаўем Кастуся Каліноўскага».

(Тэлеграм-канал «Трыкатаж»)

ЗП

1
Лявон Баршчэўскі / адказаць
07.06.2019 / 09:16
Алесь Белы,

штосьці, Алесь, я вас не зразумеў. Янка Купала, хоць і паходзіў з дробнай шляхты, нарадзіўся і выхоўваўся абсалютна ў сялянскіх умовах - і ў Вязынцы, і ў Косіне, і ў Сеньніцы. Безумоўна, гэта не былі самыя бедныя халупы, але ўсё ж такі звычайныя хаты - такія, якія мелі больш-менш заможныя сяляне ў тыя часы.
10
mikola ramanau / адказаць
07.06.2019 / 10:48
Ne razumeiu-hto takija *czernasocency* ? Neikija var*jaty ?...Ci prosta nekamu ni padabaiuca a geta Prystoinyja ludzi ?
1
кінік / адказаць
07.06.2019 / 15:04
Проста розныя. Мы – інтравэрты, яны – экстравэрты. Мы – ідывідуалісты, яны “соборный” народ. Мы (рэдка) зьбіраемся разам, каб зрабіць нейкую справу (талака). Яны хаўрусюцца, каб каго-небудзь пабіць ці штосьці забраць; Яны – імпэрыялісты. Новыя тэрыторыі для іх – наркотык. Аб’ектам калянізацыі, у тым ліку і мэнтальнай, есьць усё: экалягічныя сыстэмы (“русскій лес”, “русское поле”), рыбы (“русскій осётр”), прадукты харчаваньня (“русскій сахар”), птушкі (“ русскіе дрозды” -- “певчіе ізбраннікі Росіі”) і г.д..  Мы (прынамсі большасьць) --  застаемся ў значнай ступені калянзаваным народам, г.зн., з комклексам непаўнавартаснасьці,  з вельмі ціхім голасам і слабым усьведамленьнем свайго адметнага “я” (“те же русскіе только со знаком качества”); Мы – эўрапейцы паводле нашай гісторыі (г.зн. у мінулым). Яны татара-манголы паводле сваіх базавы мадэляў паводзінаў. Мы маем прышчэпку эўрапейскай культуры. Яны маюць  мастацтва эўрапейскага ўзроўню (перадусім -- вялікую літаратура  і музыку 19 і пач. 20 стст), але дэманструюць поўную адсутнасьць культуры; Яны – эмацыйныя, схільныя да іррацыяналізму ў сваіх дзеяньнях (падраць на сябе кашулю -- легко). Мы – дыскурсыйныя, але баязьлівыя што да публічнага выказваньня і адстоўваньня сваей пазыцыі. Яны схільныя да рэлігійнага фанатызму. Рускасьць – канон унівэрсальнасьці. Усё нярускае па-за канонам. Беларусы традыцыйна рэлігійна талерантныя. Рэлігія не аб’ядноўвае беларусаў і ня есьць істотным складнікам нацыянальнай ідэнтычнасьці. Яны – эгацэнтрычныя і нарцысычныя (“Мы –русскіе. Какой восторг!” А. Сувораў). Мы даволі часта эскэйпісты схільныя да мімікрыі (“Я” – ня “я” і хата не мая”).
Паказаць усе каментары
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзера
пїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ, пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ JavaScript пїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ, пїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ пїЅ пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ
пїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅпїЅ...
Каб скарыстацца календаром, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзера
2018 2019 2020
ПН АЎ СР ЧЦ ПТ СБ НД
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31