Даслаць навіну
Знайсці
15
NB / адказаць
12.02.2018 / 11:02
Навошта вам, сп. Пашкевіч, распранацца прынародна, калі  (навуковы) сэкс скончыўся? І тое ж самае прапаноўваць усяму "навуковаму саобшчыству"? Усё і так усім бачна, якая ў нас навука. Асабліва гістарычная пад назвай "Чаго вы хочаце?"
14
Зміцер Д. / адказаць
12.02.2018 / 11:06
Прабачце... Але вельмі дзіўны і пусты тэкст з кідкай назвай. Праблема не толькі ў сістэме, але і ў людзях. "Спецыялістаў-халтуршчыкаў" хапала ва ўсіх галінах ва ўсе часы, але ў нас няма такіх дысераробак, як у суседняй краіне.
4
Ядзя / адказаць
12.02.2018 / 11:12
Так і ёсць
2
ктото / адказаць
12.02.2018 / 11:37
Так всегда здесь было, что тут нового?
3
З...лы беларус / адказаць
12.02.2018 / 11:46
Аписана агульнавядомая яшчэ ЭСеСеСеРауская традыцыя минимализаваць працу таго, ад каго залежыць лес тваей працы — сапрвуднай ци фэйкавай ... сам сабе аутар и рэцэнзент - тольки грошы не табе, а начальнику ... традыцыи имперыи !!!
2
Мірон / адказаць
12.02.2018 / 11:47
Зміцер Д., не, гэтв не людзі, а менавіта сістэма. Вось вы арганізуеце навуковую канференцыю, на прыклад. Пачынаюць вам дасылаць артыкулы. Частка спісаныя, частка пераробленых са старога матэрыяла, не па ангельску, карацей, абсалютная большасць не падыходзіць. А канферэнцыю фінансуе ўніверсітэт. І пачынаецца 'не, ну некага ж Гародеі трэба, бо потым яны нас запросяць' (маўляў, і правераць не будуць). У выніку альбо з усімі пасварышся і застанешся з 5 удзельнікамі 'міжнароднай канференцыі' , альбо цябе прымусяць прыняць абы што. А чаму? Патрэбны вынікі - публікацыі, а іх нема і тут сістэма сама сабе накручвае тыя публікацыі. Як і луканоміка, вынікаў нема, а статыстыка ёсць.
2
Nasza Niwa / адказаць
12.02.2018 / 11:50
Пашкевіч нагадаў знаёмаму навукоўцу, што той не чытаў ягоны аўтарэферат, але калі водгук быў патрэбны, усё ж такі ўзяў яго.
13
Желтый / адказаць
12.02.2018 / 11:52
распространять опыт одного соискателя, да еще защизавшегося по историческим наукам где на всю Беларусь 2-4 ваковских журнала по теме и все редакторы, авторы и рецензенты друг друга знают, на всю науку и давать такой заголовок - это по меньшей мере не этично. Никто не запрещает повышать уровень своей работы и публиковать статьи в серьезных зарубежных изданиях (даже по истории Беларуси и белмове). То, что автор опуса не публиковал свои статьи за рубежом, а у нас - говорит не о проблемах и "псевдонауке" в Беларуси, а о научном (местечковом) уровне его личной работы.
4
алекс / адказаць
12.02.2018 / 11:53
Ксожалению даже не удивлён. Кандидатов ныне #Овэрдахрана.
5
turtle / адказаць
12.02.2018 / 12:24
Бывае па рознаму. Не варта ўсіх і ўсё адной фарбай.
4
turtle / адказаць
12.02.2018 / 12:27
Дык навукі ў Беларусі няма? Адна псеўданавука? Асабліва ў гуманістыцы?

А ад таго, што нехта не пачытаў тэкст, то гэны тэкст абавязкова не навуковы, а псеўданавуковы? З загалоўкам нешта не так.
5
фывапролжэ / адказаць
12.02.2018 / 12:59
такие забавные ребята: пока степень нужна - помалкивают и не афишируют проблемы. но вот же когда степень получена, то можно и разоблачениями заняться.

если с диссером Пашкевича все было именно так, то как порядочный человек он должен вернуть диплом кандидата наук в ВАК.
2
Квач / адказаць
12.02.2018 / 13:06
Раскажу адзiн выпадак, калi адзiн мой знаемы здавау на рэцэнзiраванне працу, на адной з старонак напiсау /усе гэта лухта , нi адзiн чорт гэта чытаць не будзе/, у сувязi з новымi правiламi трохi змягчыу запiс. I што думаяця, праца вярнулася з добрай адзнакаю
А прауда у тым, што з гэтых навучных даплат за cамнiцяльныя вышуканнi, мы страцiлi адукацаю.
2
негуманітарый / адказаць
12.02.2018 / 13:35
Тое, пра што піша Алесь Пашкевіч, мабыць усё ж асаблівасць накірункаў навукі, што развіваюцца ізалявана ў сваім міжсабойчыку. За сорак год працы ў беларускай навуцы сам такіх рэцэнзіяў не падпісваў і калегаў аб гэтым не прасіў, нават не сутыкаўся з гэтай праблемай, калі казаць менавіта пра навуковыя публікацыі, а не пра нейкія фармальныя паперы. Праўда, у беларускіх журналах і нешмат  даводзіцца друкавацца, бо ў гэтым няма вялікага сэнсу, калі пішаш для чытачоў, якіх мала засталося ў Беларусі (у кожным асобным накірунку). У нашай негуманітарнай галіне без публікацый у якасных міжнародных журналах аспіранты не абараняюцца, нават цяпер пры магчымым зніжэнні якасці работы. Таму і традыцыі самаробных рэцэнзіяў пакуль няма. Адсюль і просты рэцэпт для тых галін, дзе праблема ёсць – не лічыце апрабацыяй навуковай работы публікацыі ў міжсабочыках. У сур’ёзным журнале не толькі не прапануюць пісаць на сваю працу рэцэнзію, але і ведаць не будзеце, хто ваш артыкул рэцэнзаваў.
0
Незнайка на Луне / адказаць
12.02.2018 / 15:42
А что, это кого-то еще удивляет? Я знаю журналы гуманитарной тематики (из списка ВАК!), где требование, чтобы автор САМ приносил рецензии вместе с текстом статьи, является практически официальным. Таким образом, автору нужно только иметь связи на кафедрах и в отделах институтов, чтобы там подписали и заверили печатью рецензию, которую он САМ и пишет
2
Зміцер Д. / адказаць
12.02.2018 / 15:52
Мірон,не згаджуся ўсё ж... Калі дасылалі слабыя публікацыі, разварочваў і асабліва не глядзеў на прозвішчы. А міжнародны статус канферэнцыі лепш забяспечваць на асабістых кантактах, не беручы да друку розную драбязу.
1
Radykal / адказаць
12.02.2018 / 16:17
Пры гэтым усім у ЭрБэ няма аўтоматычнага прызнаньня навуковых ступеняў, атрыманых на Захадзе нават на вельмі добрых унівэрсытэтах. Людзей змушаюць праходзіць доўгі процэс нострыфікацыі, перакладаць працы на расейскую мову (што часамі практычна немагчыма, бо расейцы адстаюць ад сусьветнае навукі на 30-70 гадоў і ня маюць адпаведнае тэрмінолёґіі) і г.д.. Я ўжо маўчу пра тое, што тут не заўсёды ёсьць людзі, здольныя ня тое што ацаніць, але й зразумець навуковую працу, якая базуецца на сусьветных дасягненьнях, а не на стогадовай даўнасьці распрацоўках вусьць-табольскай навуковай школы.
Асабіста знаю некалькіх навукоўцаў, якія вярталіся сюды з намерам разьвіваць навуку, але, памыкаўшыся пару гадоў, вярталіся на Захад, згубіўшы час і кар'ерныя магчымасьці. У тых галінах, адносна якіх я магу мець больш-менш профэсыйнае меркаваньне, узровень эрбэшнае навукі й выкладчыкаў катастрофічна нізкі, людзі не цікавяцца сваім прадметам, не валодаюць замежнымі мовамі, не разумеюць базавых рэчаў пра мэтодолёґію навукі.
0
правда / адказаць
12.02.2018 / 18:31
Да вот в экспериментальных работах, еще хуже, вот сейчас готовят, одного великого на кандидатскую, опыты тяп лят сделаны, с нарушение методики или ее вообще не учитывали, цифры подгонят как надо, чтоб вопросы не возникли, автор работы, уведет диссер перед защитой, и автореферат, доклад заучит или прочтет по бумажке а ваке пропустят без вопросов, как говориться, все зависит кто руководитель или еще, что рука руку моет, ВАК  полностью деградировал, это очевидно. Если кого интересуют фамилии защищающих с лже диссерами оставляйте почту отвечу. 
3
дима / адказаць
12.02.2018 / 18:35
Я писал диссер и статьи публиковал, только в зарубежных журнал к примеру РФ, там жесткая рецензия по 2-3 раза дорабатывал, все таки журналы входят в ринц и вак. И теперь приятно смотреть как тебя цитируют, ученые высокого уровня, значит не зря трудился. А в Беларуси вести нан РБ серия аграрных полная ерунда. Да и все сборники, такой же поли ягоды. 
2
Химик / адказаць
12.02.2018 / 19:13
Во время моей защиты по техническим наукам был только один рецензируемый журнал в РБ и я сейчас и вспомнить не могу кто у меня был рецензентом в тех публикациях. Вообще чтобы тебя рассматривали к защите нужны были публикации за пределами РБ, а даже в той же России была еще старая школа и со слабой работой не было шансов. Автореферат просто присылали в профильный институт и получали рецензию. Нам также присылали и мы готовили рецензию и отправляли особо не зная тех людей.....Видимо, сейчас не так, но мне кажется, сейчас шансов на развитие и информацию намного больше чем тогда.....
0
Войшвід / адказаць
12.02.2018 / 19:35
У БССР прафанавана ўся гуманітарная навука цалкам, пачынаючы з "чужой", "захопніцкай" "балцкай" дзяржавы ВКЛ, заснаванай "балцкай" шляхтай - сярод якой не было ніводнага балцкага імя.
У нацыянальнай бібліятэцы ў шафе з тэматычным пошукам, у раздзеле "Дальняе замежжа" (!) ёсць шуфляда "Летува" і ў ёй дадзеныя па Хадкевічах, Валовічах, Забярэзінскіх і г.д.
Камуністы цалкам адбілі галаву цэлай нацыі, усе паняткі аб нацыі, грамадскай супольнасці вытруцілі, а аўтар аб нейкіх рэцэнзіях рупіцца...
2
Войшвід / адказаць
12.02.2018 / 19:41
Желтый, не смяшыце, у БССР няма ніякай гістарычнай навукі і гуманітарных навук наогул. І рэч не ў ВАКах і не ў "сур'ёзных выданнях" (што вы там сур'ёзнага знайшлі? расейскамоўныя антыбеларускія і антыгістарычныя трызненні?), а ў тым, што яшчэ з савецкіх часоў на найвышшым роўні цэрберамі рэжыму захоўваецца дырэктыва на "сялянскі бездзяржаўны народ, які ўсю гісторыю пакутваў і імкнуўся да мацеры-Масквы".
1
Ефим / адказаць
12.02.2018 / 19:48
Да всё прогнило..
Так же не бывает. что плохие преподаватели, милиционеры и врачи.
остальные типа супер.
Все остальное такое же.
А гниёт всё с головы... хотя где здесь голова???
2
Centurion / адказаць
12.02.2018 / 19:52
 Усё так, толькі яшчэ не сказана пра сумы хабараў за абарону і афармленьне.
0
вася / адказаць
12.02.2018 / 20:57
точно сгнило все. Вот яркий пример на протяжение 2016- и в 2018 году также будет диссер, защищали диссертации, в основном одна компиляция, цифры из-за уха, это касается селекции, в частности свиноводство. 
0
учитель / адказаць
12.02.2018 / 21:17
ВСЕ НАЧИНАЕТСЯ С ВУЗОВ. Вот пример бгу организует. XХII республиканский конкурс работ исследовательского характера (конференция) учащихсяпо учебным предметам «Астрономия», «Биология», «Информатика», «Математика», «Физика», «Химия» СЕКЦИЯ БИОЛОГИЯ ОТОБРАЛИ РАБОТЫ, ПОЛНЫЙ БРЕД, А ХОРОШИЕ ИНТЕРСНЫЕ ОТКЛОНИЛИ, ЭКСПЕРТЫ НЕУЧИ http://rcys.bsu.by/report/?section=2
3
Чел / адказаць
12.02.2018 / 22:07
С таким нигде не сталкивался в физмат науках. Чтобы в журнал надо было рецензию слать!!!??? Когда-то было в Вести нужна была только подпись любого академика. Но после одного залета это правило отменили и ввели рецензирование. Один хитрован выманил у старенького академика подпись и опубликовал бред. Это был "легендарный" выпуск Вестей. В библиотеке можно было получить только взамен паспорта. А на черном рынке этот номер журнала стоил хорошие деньги. Но это по науке.
А по бюрократии есть масса бумажек, которые лень писать. Всякие характеристики, отзывы. Тут обычно считается просто хорошим тоном прислать "рыбу". Как правило рецензент человек занятой, и просто нет времени ерундой заниматься. Идет вал всякой бумаги. А так берется рыба и компилируется, что-то выкидывается, что-то от себя добавляется. Как по мне, это нормально. Откуда мне там знать, какой надо формат, какими словами надо подчеркнуть новизну (в ВАКе же есть формальные требования).
Не будем путать божий дар с яичницей.

3
Валеры Варановіч / адказаць
13.02.2018 / 01:00
Дзіўна было прачытаць пра такую практыку адносна ВАКаўскіх часопісаў, бо, напрыклад, у "Весніку Гродзенскага дзярж. універсітэта імя Я. Купалы" артыкулы ў прынцыпе прымаюцца без рэцэнзій. А рэцэнзенты прызначаюцца з ліку выкладчыкаў універсітэта, прычым аўтары практычна ніколі і не даведваюцца, хто аказаўся ў іх рэцэнзентам: хто вынес рашэнне вярнуць артыкул на дапрацоўку, пералічыўшы недахопы; хто вынес рашэнне адхіліць артыкул, сфармуляваўшы прэтэнзіі.

І ў прыватнасці, калі ўзяць якраз гуманітарную серыю (кірунак "Філалогія"), то магу дакладна сказаць, што працэнтаў 20 дасланых артыкулаў вяртаюцца аўтарам на дапрацоўку, а некаторыя, хоць і не так часта, увогуле адхіляюцца.
5
димон / адказаць
13.02.2018 / 04:02
Калі спадар Пашкевіч "чэсны" навуковец, то пасля таго як ён апісаў сваю гісторыю, то ён павінны, у першую чаргу, здаць дыплом кандыдата навук у ВАК, а потым ужа можа пачынаць валіць бруд на астатніх. Падыйдзі да люстэрка спачатку.
7
Федор / адказаць
13.02.2018 / 07:56
Ну гражданин Пашкевич навряд ли может сколь-нибудь непредвзято и обоснованно судить обо всех науках. Что касается исторической науки, то это верно, но в остальном делать такие выводы на основе опыта одной науки - крайне некорректно (На основе своего опыта даже в одной науке некорректно, если уж совсем строго). Впрочем, это показывает разницу между ученым и не ученым и между наукой и ненаукой в том смысле, что раскрывает специфический способ понимания реальности и методологии познания, когда собственное субъективное представления о реальности понимается и преподносится как сама реальность. Вообще-то это основа методологии исторической науки (точнее, это отсутствие методологии в исторической науке). Что делает историк: рассказывает нам о своем представлении о прошлом. Критерии научности к историческому знанию не применимы (воспроизводимость, объективность, непротиворечивость,...), причем историк в большинстве случаев сам этого даже не понимает, поскольку не обладает методологической культурой и даже представлениями о ней ни в какой мере.
Имею в том числе историческое образование и опыт научной работы. Пашкевич просто не прав. Он заблуждается, причем, скорее всего совсем не специально. Но не будем строги: это такой способ понимания действительности - выдавать свое представление о реальности за реальность. Очень свойственно историкам. Мое представление об исторической науке такое же, но я имею представление не только об исторической науке.
А вот если мы проведем серьезное исследование, в котором при помощи релевантных методов изучим вопрос, вот тогда можно будет делать какие-то выводы. Даже порочащие науку, которая так несправедлива к Пашкевичу.
1
Незнайка на Луне / адказаць
13.02.2018 / 09:21
Я вижу, некоторые путают редактирование статьи и ее рецензирование. Согласно инструкции ВАК: "публикуемые в издании научные статьи должны пройти независимое рецензирование докторами или кандидатами наук, назначаемыми редакционной коллегией, редакционным (научно-редакционным) советом или главным редактором. Рецензия, представляемая в редакцию, должна раскрывать актуальность, значимость, научно-теоретическую, методологическую и практическую ценность статьи, содержать оценку представленных в ней научных результатов и обоснованность выводов".
Соответственно после публикации ВАК вправе затребовать эту рецензию. Файл ворд в Track Changes с умными замечаниями о недостатках публикации к делу не подошьешь.
Журнал, особенно тот, который не связан с крупными научными коллективами (ему найти рецензентов труднее) пишет бесхитростно в требованиях к авторам: предоставляется внутренняя или внешняя рецензия. Надеюсь, тут все понятно.
Другой журнал поступает хитрее. От авторов, особенно не своих, требуют или могут потребовать "рекомендации от научных учреждений" или "выписки из протоколов". В общем любую бумажку, чтоб была печать и чтоб раскрывалась "актуальность, значимость, научно-теоретическая, методологическая и практическая ценность статьи". Вот это и есть "рецензия", которую в случае чего можно предъявить ВАКу. А дальше начинается черновая редакторская работа со статьей, редко когда оформляемая в виде официальных бумажек (только, видимо, в тех случаях, когда представлена откровенная лажа). Если возникают сомнения, статью действительно могут отправить на доработку. Но надо ли говорить, что в данном случае все зависит не от системы, а исключительно от доброй воли журнала: захочет, ограничится писулькой, которую приносит сам автор, а захочет - порецензирует. Все это создает, так сказать, почву... Извините, ежели кого обидел.
2
zdanek / адказаць
13.02.2018 / 11:49
а улічваючы, што рэцэнзаванне аўтарэфератаў (заўжды) ды артыкулаў у часопісы (напэўна у большасці) бясплатнае, а калі яшчэ на рэйтынг выкладчыка ніяк не ўплывае, то не дзіўным з'яўляюцца такія адносіны. 

1
негуманітарый / адказаць
13.02.2018 / 20:25
Гісторык Федор паспрабаваў давесці нам, што гісторыя – не навука:) Пакрытыкаваўшы неабгрунтаванае абагульненне, такім жа чынам абагульніў сам.
Падзел паміж навукай і ненавукай праходіць не ў рубрыкатары УДК. Ненавука можа узнікнуць дзе заўгодна - ў гісторыі, біялогіі, нават фізіцы (успомніце халодны ядзерны сінтэз, пра які і НН пісала). Трымаецца ненавука звычайна на празмернай веры яе генератара ў асаблівае прызначэнне яго ідэі і нежаданні дапускаць навуковую супольнасць да аналіза яе абгрунтавання. Дакладныя навукі ў Беларусі ў гэтым сэнсе пачуваюцца лепей, чым гуманітарныя, як раз праз адсутнасць асаблівага інтарэсу да ўсялякіх ВАКаўскіх спісаў  і іншай мясцовай калянавуковай кухні, пра якую тут многія пішуць. Замест гэтага навуковец цікавіцца, ці падыйдзе яго чарговая работа для публікацыі ў асноўных журналах (іх звычайна ва ўсім свеце прыблізна пяць, максімум дзесяць, розныя для розных накірункаў работы). Асноўных навуковых журналаў якраз і няма ў ВАКаўскім спісе, іх адпаведнасць зместу дысертацыі афіцыйны апанент сам зацвярджае. Рэдактары самі знаходзяць (2-3-5) рэцэнзентаў, якія не толькі маюць адпаведную кваліфікацыю, але і ў тэме накірунку рукапісу. Праз гэта рэцэнзіі рэдка бываюць без заўваг і звычайна значна дапамагаюць аўтару лепей зразумець і сфармуляваць сваю канцэпцыю. Шкада, што нашыя гісторыкі пазбаўлены  гэтага, а можа самі сябе пазбаўляюць...
1
Федор / адказаць
13.02.2018 / 22:30
негуманітарый, как сказал один выдающийся мыслитель (кстати, изучавший вопросы познания), критический ответ не возможен, если недоразумение столь основательно, что от смысла собственных утверждений ничего уже не остается.
Это к тому, что пытаясь не соглашаться, нужно спорить не со своими домыслами, приписываемыми авторству оппонента, а с тем что он действительно утверждает)
Ничего из того, что негуманитарий пытается опровергнуть, мною и не утверждалось)
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзера