Даслаць навіну
Знайсці
0
Влад / адказаць
22.10.2017 / 00:10
Классный беларус!
9
ага / адказаць
22.10.2017 / 10:01
Іронія лёсу! Адна каханка Грыба працавала на чэкістаў, другая ад народзінаў была гістэрычкай і перасварылася з усімі, у тым ліку і са сваім грамадзянскім мужам, як гэта зараз называецца. Навоштя ляпіць зь іх герояў праз стагоддзе? Мо таму што ў гісторыі заўсёды павінны быць героі? Сумніўна... Што маем, тое і маем. І яшчэ гераічныя манаграфіі з апалагетычнымі крытычнымі эсэ.
0
Мінак / адказаць
22.10.2017 / 11:28
Вельмі цікавыя думкі сугучныя цяперашняму часу. Заслугоўвае ўвагі і прачытання. ''Пазітыўная праца'', ''праца з людзьмі'', ''каланіяльная непоўнавартасьць'' і іншыя...
1
Анатоль Сідарэвіч / адказаць
22.10.2017 / 12:05
Прыплылі. Не ведаю, хто такі гэты Антон Лявіцкі. Спадзяюся не нейкі самазванец, які плішчыцца ў цёзкі да Ядвігіна Ш. Дык вось, гэтіы Антон Лявіцкі зрабіў фундаментальнае адкрыццё: Грыб быў марксістам. А мы, дурныя марксісты, думалм, што ён народнік і таму сацыяліст-рэвалюцыянер, таварыш па партыі Бадуновай, Шылы, Мамонькі, а не аднапартыец сацыял-дэмакратаў Луцкевічаў, Лёсіка, Смоліча, Гаруна, Тарашкевіча...
0
Макар Краўцоў / адказаць
22.10.2017 / 14:19
Толя, не шумі, да адарвацца...
1
мінак / адказаць
22.10.2017 / 16:29
ага, задраў тут ужо ўсіх! хадзі памый пагоны, сьмярдзіць на кілямэтр!
2
Дзядзька / адказаць
22.10.2017 / 16:54
Крючкотвор был ещё тот. Неслучайно в книге Вальтера "Рожденные под Сатурном" ему были даны такие иронические характеристики. Его политическая деятельность это сплошная неудача, его теоретическое прожектёрства тоже ушло в никуда. Щенячий восторг некоторых современников это всё от недостатка знаний и верхоглядства.
2
Дзядзька / адказаць
22.10.2017 / 16:57
Анатоль Сідарэвіч, За последнее время прям тенденция: фундаментально открывают имена якобы забытых деятелей, которые на самом деле совершенно не забыты. Причём "первооткрыватели" почему-то даже ленятся прочитать уже написанное.
2
странно это :) / адказаць
22.10.2017 / 20:59
Народу нужно нравиться. учитель в школе и то должен ученикам нравится. А тут какие-то охламоны придумали себя работу над народом. который таких "работничков" на фиг посылает? Как это письменники и историки с филологами. которых никто слушать не желает,  собираются работать над физиками и инженерами в 21 веке? 
1
Дзядзька / адказаць
22.10.2017 / 23:04
Фотографировался на вечность. Во взгляде застыла озабоченность о народной судьбе в тягостную минуту размышления о работе и её памылках.
2
ага / адказаць
23.10.2017 / 10:06
мінак, если тебе смердит, проверь свои штаны. Причина может быть там. Успехов! Да, и проверь своих дружбанов - это они могли тебе кое-чего подлОжить.
0
Историческая справедливость / адказаць
23.10.2017 / 15:11
Никакие национльные марксисты-материалисты никогда не смогут тягаться с Россией за народное внимание на марксистско-материалистической, основе. Россия всегда готова массам либо больше дать ради поощрения, либо больше с народа "взять", то есть больнее его прищемить, ради принуждения.
1
Дзядзька / адказаць
23.10.2017 / 16:06
Историческая справедливость, Ты бы ещё сказал что никакой народ в саправдной демократии не нужен.
1
Анатоль Сідарэвіч / адказаць
24.10.2017 / 07:16
Дзядзька, дык і мне надакучыла задаваць пытанні: хто забыў А, няўжо нікому не вядомы Б і да т. п.? 
0
Анатоль Сідарэвіч / адказаць
24.10.2017 / 07:32
Дзядзька, слава Богу, мы не належым да пакалення Вальтара і Грыба, а таму маем магчымасць меркаваць без ідэалагічных закідонаў. Грыб, у адрозненне ад многіх дзеячаў БНР, пакінуў творчую спадчыну, якая дае мачымасць аб'ектыўна ацаніць яго. Дый ягоная біяграфія не дае нам права стоіць з яго смешкі, кпіць, дакараць. 
У кнізе твораў Грыба, якую зрабілі Наталля Гардзіенка і Лявон Юрэвіч, ёсць адзін ліст. У 1924-м эсэры прыйшлі сваю капітуляцыю перад бальшавікамі апраўдвалі  тэзісам пра тое, што народ падтрымлівае бальшавікоў. І грыб напісаў таварышам па партыі ліст, па-расейску. Ліст ляжыць у НАРБ. Чытаючы яго, я быў уражаны простым контраргументам Грыба: калі народ падтрымлівае бальшавікоў, дык чаму бальшавікі не наладзяць свабодныя выбары?
Згадзіцеся контраргумент жалезны і сёння актуальны. Калі народ падтрымлівае Лукашэнку і лукашыстаў, дык чаму яны не наладзяць свабодныя, празрыстыя выбары з удзелам ва ўсіх выбарчых камісіях прадстаўнікоў апазцыі і рэальным назіраннем? 
  
1
Анатоль Сідарэвіч / адказаць
24.10.2017 / 07:51
Толькі зараз прачытаў тэкст пад здымкам Грыба. Рэдакцыя НН у духу постмадэрнісцкага маральнага рэлятывізму кідаецца паняццем "муж". Ды ня быў Тамаш мужам Мядзёлкі і Бадуновай. Ні грамадзянскі (у органах цывільнай улады), ні царкоўны шлюб ні з той, ні з другой ён ня браў. Праўдападобна быў каханкам. 
Мядзёлка ўзвяла сатыру на сваю суперніцу. У адным тэксце яна напісала, што Тамаш, калі Палута стала да яго заляцацца і дамагацца блізкасці, спалохаўся яе, старэйшай цёткі, і ўцёк ад яе. Значыць, ня меў інтымнага кантакту з Палутай. Такім чынам Паўліна сцвярджала сваё выключнае права на Тамаша. 
Праўдзівая гэтая гісторыя ці не, ня ведаю. Тут можна рабіць здагадкі. Як і многія кавалеры, Тамаш мог вешаць Паўліне локшыну на вушы: маўляў, нічога ў нас з Палутай не было, яна ж старэйшая за мяне, толькі ты, Паўлінка, мне да душы... Або ўсю гэтую сцэну прыдумала сама Мядзёлка.  
1
ага / адказаць
24.10.2017 / 15:00
Анатоль Сідарэвіч, ёсьць у чым разьбірацца! Хто да каго пад коўдру лазіў... Ну лазіў ці не, што гэта мяняе ў ацэнках і таго Грыба, і Паўліны, якая рабіла на гэбэ, і той Палуты, якая нарадзілася псіхапаткай. Абы вось ёрзаць па архіўных паперках і перад публікай заўважаць з гордым позіркам: а вось у гэтым лісьце, а вось у тым лісьце я заўважыў тое, што з пункту погляду "постмадэрнісцкага маральнага рэлятывізму" яны ў ложку нічога не рабілі. Вам самому ня смешна ў вашым узросьце і з вашыі жыцьцёвым досьведам ўсё гэта менавіта так абмяркоўваць. Для "сусьветнай рэвалюцыі", якую ўсе гэтыя дзеячы - кожны са свайго боку і са сваёй "праўдай" - чакалі (а ўвогуле праср@лі), гэта ня мае аніакага значэньня. Або толькі архіўнае. 
1
Дзядзька / адказаць
24.10.2017 / 18:38
Анатоль Сідарэвіч, В интимах разбираться это ваша парафия... У каждого времени есть своя логика. Свободные выборы существуют в сказках. Гриб сам был таким де сказочником-утопистом. Этот борец за свободу всех и вся в разборках внутри эмиграции действовал по всеобщим грязным правилам, не заморачиваясь философскими принципами. Написанное им может быть интересно историкам, но это всё оказалось пустыми словесами, и с современной точки зрения это всё тлен. Не был он гением, он даже своё время не смог адекватно оценить и понять.
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзера