Даслаць навіну
Знайсці
0
Партызан / адказаць
01.12.2007 / 16:01
Зноў прапаную і сп.Шрамко, і шанавальнікам беларускага праваслаўя (як і вуніяцтва), зьвярнуцца не толькі да гісторыі, а і да АБРАДАВАСЬЦІ. Ну давайце сп. Шрамко прадыскутуем аб наяўнасьці трапара трэцяй гадзіны ў тэксьце сьв.літургіі, якія ўжываліся на тэрыторыі Беларусі аж да пачатку ХІХ ст.! Не было трапара! А параўнаем Канон сьв. Мікалаю, што сьпяваўся ў чацьвер на ранішняй, з расейскім!? А цяпер пытаньня: Ці магчыма гэта ўсё павярнуць пад уладай РПЦ?
0
Гарлівы / адказаць
01.12.2007 / 18:20
шчыра кажучы, не зусім разумею пазіцыю айца Аляксандра у доўгатэрміновым плане. Патрэбная аўтакефалія, або не? Мне збоку здаецца, што аўтакефалію ніхто не прызнае, што будзе ўвесь час ствараць псіхалагічную напружанасць. Той крытычнай масы, якая была на Ўкраіне, тут ніколі не будзе - а на Украіне і зараз не ўсё гладка... а наконт "ня будзе прымусу і бюракратыі" - гэта хіба ўжо пасля другога прышэсця Хрыста... і не толькі ў праваслаўных, але і ўва ўсіх астатніх.
0
Анатоль Сідарэвіч / адказаць
01.12.2007 / 22:08
Айцец Аляксандар піша: “Доўгі час ня магла зьмірыцца з паціснутым становішчам Александрыя. Па-за вялікімі ерасямі і змаганьнямі з імі ў пэрыяд усяленскіх сабораў безумоўна грала сваю ролю супрацьстаяньне Канстантынопаля і Александрыі”. Трэба было б патлумачыць, чаму Папа і Патрыярх Александрыйскі (другі пасля Папы і Патрыярха Захаду) апынуўся за Канстанцінопалем. Быў такі Дыяскор, галава Александрыйскай Царквы, наступнік вялікіх Атанаса і Кірылы, які кінуўся ў ерась монафізіцтва. Гэта й падсекла аўтарытэт Александрыі. З гэтага і скарыстаў архібіскуп Другога Рыму. Але вось чаго не магу ўцяміць. Наколькі мне вядома, аўтакефальнаю – пасьля Александрыі, Канстантынопаля, Антыяхіі і Ерусаліма – стала Кіпрская Царква, якая вядзе свой радавод ад апостала Барнабы. Далей, калі не памыляюся, Грузія… Як так сталася, што Маскоўская Патрыярхія, якая ня мае сярод сваіх заснавальнікаў апостала, стаіць цяпер на пятым месцы сярод аўтакефальных праваслаўных Цэркваў, паціснуўшы несумненна апостальскую Кіпрскую Царкву? Але дзе ў тэксьце а. Аляксандра пра аўтакефалію? Румынская, як і адноўленая Баўгарская, Царква ствараецца ўсьлед за дзяржавай. Гэтак і ў Сэрбіі. Нават Польшча дамаглася незалежнасці “сваёй” Праваслаўнай Царквы ад Масквы. І Эстонія. Украінцы дзейнічалі паводле схемы з ХІХ ст. і міжваеннага часу. І ніхто не прызнае ні Кіеўскі Патрыярхат, ні Аўтакефальную Царкву. Адсюль – урок. Калі праваслаўныя браты ў Беларусі ня хочуць быць пад Масквою, гэта ня значыць, што яны павінны самі абвяшчаць аўтакефалію. Трэба памяць, што гістарычна Патрыярхам Беларусі быў архібіскуп Новага Рыму – Канстантынопалю. У XVII ст. Расея, карыстаючы зь бездапаможнага стану Ўсяленскага Патрыярхату, пачала па частцы адхопліваць тэрыторыі Кіеўскай праваслаўнай мітраполіі. Зусім лягічным было б вяртанне праваслаўнае Беларусі ва ўлонне Маці Ўсяленскай Праваслаўнай Царквы. Менавіта гэтак зрабіла частка праваслаўных у Эстоніі. І гэта выклікала гнеў Масквы на Канстантынопаль. Але нічога яна зрабіць ня можа. І ніхто яе ў гэтым гневе публічна не падтрымлівае. Цяпер Масква мае калі не ворагаў дык праціўнікаў як у асобе Каталіцкай Царквы, так і ў асобе Ўсяленскай Патрыярхіі. Але антыканстантынопалькія дэмаршы Масквы лішні раз дэманструюць, што яна ня мае рацыі. Не Масква, а Канстантынопаль стаіць сярод Праваслаўных Цэркваў на першым месцы, не Маскоўскі, а Канстантынопальскі Патрыярх з’яўляецца Ўсяленскім. Вось да адзінства зь ім і трэба было б імкнуцца нашым праваслаўным братам у Беларусі.
0
Burbalka / адказаць
02.12.2007 / 01:17
Партызан :-) Мушу заўважыць, што трапар трэцяй гадзіны з'явіўся менавіта ў кантэксце заходне-рускім. Ягонае з'яўленне было недарэмным у той час. Аднак, я думаю, чытачам "Нашай нівы" наўрад цікавыя такія дробязі. Асабліва, калі большасць і праваслаўных, і грэка-каталіцкіх вернікаў наогул не ведаюць пра існаванне нейкага там трапара. Справа не ў існаванні таго трапара ў літургіі (чын якой наогул можа быць шматстайным - ёсць і візантыйскія чыны, як, напрыклад, літургія св.Іаана Златавуснага ці св. Васіля Вялікага, ёсць чыны невізантыйскія, у прынцыпе літургія св. ап. Іакава ў ерусалімскім яе варыянце; хаця цяперашні яе чын, безумоўна, з глыбокім налётам візантыйства), а ў ягоным функцыянальным значэнні. І калі ўжо прыбіраць з анафары ў малітве эпіклезы трапар трэцяга часу, то ніяк не таму, што так было ў ВКЛ :-) Бо мала што тады было. Абрадавасць ніколі не бывае статычнай. Яна дынамічная. Адбываецца пастаянная эвалюцыя - нешта дадаецца, нешта знікае. Так і з тым трапаром. Прычым тут Масква? Масква, мо, раней за нас ад таго трапара адмовіцца. Дый трапар той - маленькая дэталь. Вы лепей скажыце мне, як быць з екцяннёй аб аглашэнных :-) Ці давайце служыць па-царкоўна-славянску, таму што ў ВКЛ па-беларуску не служылі. Давайце разглядаць літургію ў комплексе.
0
Burbalka / адказаць
02.12.2007 / 01:20
Шаноўны спадар Анатоль, можа, для вас гэта будзе адкрыццём, але мы адзіныя з Патрыярхам Канстанцінопальскім нават больш, чым з Маскоўскім. Прынамсі, з першым кантактаваць мне даводзілася не аднойчы, а другога я ні разу ў вочы не бачыла :-) Наогул, Патрыяршаства - гэта Сярэднявечча нейкае. Хопіць і епархіяльнага епіскапа і еўхарыстычных стасункаў паміж братнімі Цэрквамі. Куды і Рымскую памесную Царкву запрашаем :-)
0
Аляксандар Шрамко / адказаць
02.12.2007 / 03:17
2 Анатоль Сідарэвіч Справа ў тым, што я не пісаў гістарычны нарыс. Гэта проста нататкі на тэму. І калі не ўзгадаў пра Грузію ці Кіпр, то я не ўзгадаў і пра Расію. Пра прыроду новых аўтакефалій я напісаў агульна: "Іншая рэч аўтакефаліі, што ўзніклі ў іншых краінах проста таму, што незалежная дзяржава не магла разумець сябе незалежнай, калі яе царкоўная ўлада падпарадкоўваецца, хоць і нават даволі фармальна, царкоўнай уладзе іншай дзяржавы, тым больш імпэрыі". Спэцыфічнасьць расейскай імпэрыі я таксама пакуль не разглядаю. Гэта асобная тэма. Між іншым Расейская дзяржава была незадаволена нават 5-м месцам. Яна спадзявалася атрымаць 3-е, пасьля Александрыі. А яшчэ раней і 1-е - імкнулася перавесьці Усяленскую сталіцу праваслаўя ў Маскву (у адпаведнасьці з тэорыяй Трэцяга Рыму). Так што гэта мне ўсё вядома. Дзякуй Вам за неананімнасьць:) 2 Гарлівы У далгатэрміновым плане мая пазыцыя такая - ня трэба пужацца аўтакефаліі, псіхалягічна быць да яе гатовымі і людзей прывучаць, каб яна была спакойна ўспрынятая, проста працаваць на Царкву Хрыстовую, у тым ліку праз залечваньне ранаў ад імпэрыялізацыі Царквы, а далей што будзе, то будзе. Думаю, што разглядаць аўтакефалію як мэту, неразумна. 2 Партызан Я не стаўлюся з такой павагай да абраднасьці, як Вы. Даруйце. Між іншым трапар 3 -га часу і ў рпц-ных службоўніках пішацца ў квадратных дужках, г. зн. чытаць яго неабавязкова. І сапраўды - ня ўсе чытаюць. Мяне больш турбуе, што не чытаюцца ўслых еўхарыстычныя малітвы. Зноў жа.. нехта і чытае, але на фоне хору. Значны зьмест гэтых малітваў не даходзіць да людзей... што з трапаром, што без трапара...
0
Анатоль Сідарэвіч / адказаць
02.12.2007 / 21:00
А нашы - уніяцкія - бацюшкі голасна рэцытуць эўхарыстычныя малітвы падчас Літургіі, асабліва калі служыцца Літургія святога Базыля Вялікага. Айцец Андрэй Абламейка, здаецца, аніразу іх не шаптаў.
0
Якуб Лапатка / адказаць
02.12.2007 / 22:48
Ну і што з таго, што недзе чытаюць трапар, а недзе не чытаюць? Наогул, ці ўпадаў бы Хрыстос раскошу і прагнасьць сьвятароў? Любая царква(каталіцкая, уніяцкая, лютэранская, праваслаўная і г.д) гэта пасрэднікая кантора паміж мною і Богам. А калі мне непатрэбны пасрэднік, дык я ерэтык? Наколькі гэта багалюбна трымаць гандаль у храмах, браць грошы за абрады? Бог не можа быць прагным, прагныя ягоныя "слугі" ў рознакаляровых рызах. Яны заблыталі абраднасьць і прысабечылі права талкаваць волю Госпада, нясіце грошы, парафіяне. А мы тут дэманструем адукавацнасьць і спрачаемся зь якога боку разьбіваць яйка.
0
Самотны Хрыстос / адказаць
03.12.2007 / 00:01
Тэатралізацыя хрысьціянскай веры ў экзальтаваных супольнасцях набыла пампезны, барочны характар. Суцэльны трап-арт з рэцытацыяй. Бацюшкі ды сацыял-дэмакратушкі карагоды водзяць. Адна толькі "Бурбалка", здаецца рупіцца пра малітвы.
0
ФГ / адказаць
03.12.2007 / 02:49
Без незалежнай ад імпэрыі царквы не можа быць незалежнай беларускай дзяржавы. Раней ці пазней духоўная пастка чужой царквы ператворыцца ў сапраўдную, матэрыяльную і спрацуе.
0
Гарлівы / адказаць
03.12.2007 / 09:22
нават калі нешта зменіцца ў палітыцы, дык хіба што УАПЦ будзе згодная ўзяць альтэрнатыўнае праваслаўе пад сваю апеку. або нейкія румыны. Усе астатнія спробы РПЦ паспяяхова блакуе, у тым ліку і канстантынапольскі варыянт, які існуе толькі ў галовах пікейных жылетак. А сёння рэальна у праваслаўных дысідэнтаў толькі 2 шляхі. Або ў грэка-каталіцызм, або ў блазны а-ля Ак-ч.
0
Самотны Хрыстос / адказаць
03.12.2007 / 11:54
паважаны сп.Якуб Лапатка\, Пасярэдніцтва паміж Творцам і людзьмі прысабечылі толькі каталікі і праваслаўнікі і ў гэтым вы маеце рацыю. Таксама яны усталявалі таксу за свае часта надуманыя абрады. Рэфармаваныя хрысьціяне (кальвіністы і лютэране) не бяруць грошай ані за хрышчэньне, ардынацыю,вянчаньне, пахаваньне. Таксама з 16 ст.кальвіністы не прызнаюць ані блізка пасярэдніцтва, ўважаючы яго за папоўскую афэру і падман народу.
0
Аляксандар Шрамко / адказаць
03.12.2007 / 12:08
2 ФГ 1. Мы жывем у сэкулярным грамадстве. Большасьці людзей нават ня тычыцца, што там у Царкве. Але і сама Царква мае магчымасьць асвабадзіцца ад дзяржаўнасьці - кашмарам усей яе гісторыі. Калі мы кажам "няма незалежнай дзяржавы без незалежнай царквы", мы маем на ўвазе, што царква гэта нейкі атрыбут дзяржаўнасьці, што фатычна гэта дзяржаўная царква. Атрымліваецца, што незалежнай дзяржаве патрэбная ЗАЛЕЖНАЯ царква? Не, дзякуй. 2. Беларусь шматканфесыянальная краіна. Як тут можна казаць пра нейкую царкву "пры дзяржаве"? 2 Гарлівы Вельмі сумняваюся, што дысідэнту будзе ўтульна ў грэка-каталіцкай, як і рыма-каталіцкай, царкве. Шмат Вы бачылі там дысідэнтаў? У праваслаўнай царкве іх нашмат больш. І далёка ня ўсе ў забароне) Я ўпэўнены, што каталікі са мной "разабраліся" нашмат раней. Акаловіч гэта не блазіна, гэта цырк, праца такая.
0
Burbalka / адказаць
03.12.2007 / 12:09
Мне здаецца, што прыспеў час, і ў гэтым я адзінадушная з а.Аляксандрам, аддзяліць рэлігійныя супольнасці ад дзяржаўных і нацыянальных. І ў гэтым бачу будучыню праваслаўнай Царквы. Калі яна будзе аднолькава незалежнай і ад Масквы, і ад Мінску. Вось толькі зараз задумалася - наколькі мне падабаюцца "прыкольныя" тытулы Заходне-Еўрапейскіх епіскапаў: Амфіёпальскі, Суражскі, Команскі :-) Ніякія табе не Парыжскія і не Лонданскія :-) Эпоха зараз не тэрытарыяльная.
0
Burbalka / адказаць
03.12.2007 / 12:16
Аўтакефалію як САМАкіраванне ў спымаю яшчэ і ў тым кантэксце, што царква ў першую чаргу мусіць быць незалежная ад дзяржавы, ад грамадзянскай супольнасці, ад нацыі і г.д. Я аддаю перавагу быць у РПЦ, якая не будзе падпарадкоўвацца Крамлю ці "рускаму народу", чым быць у аўтакефальнай беларускай царкве, якой будзе кіраваць Лукашэнка ці Пазняк. У гэтым сэнсе, усе аўтакефаліі, якія маюць нацыянальна-дзяржаўны характар - Эладская, Сербская, Румынская, Балгарская, Грузінская - для мяне не могуць быць узорнымі. Больш пасуюць мне аўтакефаліі Албанская, Фінская, Польская. Кіеўскі Патрыярхат ідзе па першым узоры, і прайграе. Бо тыя дзяржаўніцка-нацыянальныя аўтакефаліі былі магчымыя толькі да ўвядзення свабоды веравызнання. Цяпер жа - нам застаецца албанскі варыянт, дзе царква аўтакефальная, але кіруе ёй грэк :-) Але яшчэ не бачыла ніводнага албанца, які б таго грэка ягонай грэцкасцю папракнуў. Яны яго на руках носяць, таго грэка :-)
0
Анатоль Сідарэвіч / адказаць
03.12.2007 / 18:06
Кавалькоў, Акаловіч... Казалі мне: калі вы хочаце ўзнэрваваць а. Аляксандра Надсана, назавіце ў ягонай прысутнасьці Кавалькова і Акаловіча айцамі - стары адразу загневаецца. Таму выхаваныя людзі ў ягонай прысутнасьці пра гэтых асобаў ня згадваюць. Дарэчы, вельмі мне спадабаўся тытул Рыжага: гэта нешта зь нечым. Па-мойму, у гэтым тытуле дыягназ. Пане Burbalka, Фінская (ці Фінляндзкая?) Царква не аўтакефальная, а аўтаномная ў складзе Ўсяленскага Патрыярхату. І нашым праваслаўным братом беларусам трэба да гэтага імкнуцца.
0
Burbalka / адказаць
03.12.2007 / 20:28
Спадар Анатоль, сапраўды, лепей казаць Фінляндская, а не Фінская, тут не магу не пагадзіцца. Я ведаю, што яна аўтаномная ў складзе Канстанцінопальскага Патрыярхату, але яна традыцыйна вельмі незалежная ў сваім кіраванні і ні пра які Канстанцінопальскі патрыярхат нават не ўзгадвае :-) І з Усяленскім Патрыярхам на сустрэчу моладзі сёлета фінляндская моладзь ездзіла ад міжнародных арганізацый. А да чаго нам трэба імкнуцца - дык, на жаль, усякія змены магчымыя толькі ў комплексе. І дзякуй, што не сказалі, што нам трэба імкнуцца ў унію :-) Што да Кавалькова і Акаловіча, то мне здаецца, што вялікую памылку робіць тая ж БХД, што заўжды з сабой Акаловіча цягае. Ад Акаловіча і Кавалькова патрэбныя толькі надзьмутыя шчокі, раса і крыж. Апрані іх у нармальную цывільню вопратку - дык ім і сказаць чаго не будзе.
0
Аляксандар Шрамко / адказаць
03.12.2007 / 20:33
2 Анатоль Сідарэвіч Фінляндзкая. Як і пасвінна быць, тут тэрытарыяльны тэрмін, а не нацыянальны. У гэтым выпадку не так істотна, аўтакефальная ці аўтаномная. Але прыклад гэтай царквы ня самы лепшы. Справа ў тым, што як раз Фінляндзкая праваслаўная царква - дзяржаўная. Так што папала ў гэты пералік выпадкова. Ужо лепш Японская (аўтаномная ў складзе РПЦ). І вельмі добры прыклад - Праваслаўная Царква ў Амэрыцы.
0
Атэістычны паганец / адказаць
03.12.2007 / 21:51
Размовы пра аўтакефалію нагадваюць мне размовы пра колер шпалераў падчас пажару. Колькасць вернікаў-хрысціян у свеце скарачаецца з хуткасцю прыкладна 1% у год, а ў якой царкве яйкі з яблыкамі свяціць - дык якая розніца якая шыльда на той бажніцы?
0
Якуб Лапатка / адказаць
03.12.2007 / 22:22
У Фінляндыі аж дзьве праваслаўныя царквы. Так званыя старастыльцы і новастыльцы, якія сьвяткуюць сьвяты па розных стылях. Навастыльцы ў сваіх малітвах успамінаюць патрыярха Канстанцінопальскага і прэзідэнта краіны. У прыход трэба рэгістравацца, як у чарзе на кватэру. А потым, калі працуеш, дык аўтаматычна плоціш 1,3% падатку на карысьць гэтай царквы. У старастыльцаў была склока: адкуль у сьціплага сьвятара шыкоўны дом, а царква недарэмантаваная. Адзін парафіянін накаціў цялегу мітрапаліту. Але ўсё аказалася ў межах правілаў. Вось вам прыклад таго, што любая царква - гэта той жа тэрытарыяльны камітэт партыі. А галоўнае тое, што гэтыя дзьве царквы лічаць, што толькі яны правільна служаць Хрысту і не вельмі ладзяць між сабой. А ці патрэбная яму наогул такая служба? Усе гэтыя велічныя саборы -- гэта помнікі чалавечай марнасьці, і пабудаваныя яны не дзеля таго, каб узьвялічыць Хрыста -- яму гэта непатрэбна -- а каб узьвялічыць таго, хто загадаў пабудаваць гэты непатрэбны Богу гмах. Што ў Рыме, што ў Лондане, што ў маленькім фінскім гарадку Лавііса (там каралева шведзкая Лавіза загадала пабудаваць вялізны сабор). Любая царкава -- гэта арганізацыя дзеля тлуму галоў вернікам. Чаму мы самі не можам талкаваць слова Божае? Абавязкова падавай сьвятара, бо ён прачытаў усю лухту, якую панапісвалі багасловы за дзьве тысячы гадоў. Але ж і яны людзі. Як жа яны насьмельваюцца талкаваць слова Божае, забараняючы нам рабіць гэта?
0
Анатоль Сідарэвіч / адказаць
03.12.2007 / 23:55
Пане Burbalka, я празэлітызмам не займаюся. У Беларусі дастаткова неўцаркоўленых, нерэлігійных і антырэлігійных людзей, каб працаваць сярод іх. Нельга, паводле апостала Паўла, праведаваць там, дзе прапаведана. Якубе, вітаю Цябе! У старыя добрыя часы ў праваслаўнай Масковіі Табе спачатку ўрэзалі б язык, а потым спалілі б у драўлянай клетцы. На касьцёр дроў узьвялі б Цябе лаціньнікі. І "жэнэўскі папа" Кальвін... Вольнаму воля. Царкву з партыяй ня блытай. Я ў царкве душу лячу. А ў партыі гэтага не атрымаю нізавошта. Гэта Ты таму зблытаў, што ня быў у скуры ані верніка, ані партыйца.
0
Неякаваты / адказаць
04.12.2007 / 00:06
Аўтакефалія, неаўтакефалія, трапар трэцяй гадзіны... а ёсьць яшчэ такі варыянт: проста перастаць цікавіцца ўсялякімі павер'ямі ў звышнатуральныя сілы і спробамі навязаць зь імі "кантакт", i тады вось адбудзецца "цуд": раптам усе гэтыя вашы невырашальныя праблемы - "яко исчезает дым, да исчезнут"!
0
РПЦ перапоўненая дысідэнтамі / адказаць
04.12.2007 / 00:17
ФГ: "Без незалежнай ад імпэрыі царквы не можа быць незалежнай беларускай(літоўскай) дзяржавы." Гэта праўда, якую разумеў яшчэ нават Вялікі Князь Вітаўт. Перашкодай для нашай свабоды ляжыць РПЦ. Шэрачка з машэрачкай (Шрамко end Burbalka) гуляюць у прывідную РПЦ, незалежную ад Крамля( трымайце, я паміраю ад сьмеху) і ад Мінску,але РПЦ-РПЦ-РПЦ !!! - вось што самае галоўнае ў лукавай гульні. Царква не павінна залежаць ад нацыі - наадварот нацыя мусіць залежаць ад царквы - кажа Бурбалка. У прынцыпе - слушна. Здаўна кажуць: які поп такі і прыход. Пра/расейскія папы адказваюць за русіфікацыю,татальнае п"янства,карупцыю і кланавую дыктатуру? Сп. Шрамко або прамаўчыць або скарыстае аргуманты напрацаванай дэмагогіі тыпу: у хворага народа і хворая царква. Калі так, калі ўжо усё сплялося, то - поўны гамон. Злачыннае насельніцтва - значыць суд а міліцыяты злачынцы? Гэта ўжо нейкае нялюдскае грамадства атрымліваецца. Так жывуць толькі вошы - камяком.
0
Гарлівы / адказаць
04.12.2007 / 00:37
"каб узьвялічыць таго, хто загадаў пабудаваць гэты непатрэбны Богу гмах" там, дзе няма цэркваў, няма і Хрысціянства. У рэальным свеце ў яго мусяць быць рэальныя носьбіты. наконт дысідэнтаў, айцец Аляксандр: + 1. Ведаеце, шкада, што Вас выціснулі. Вы б нашым выдатную канкурэнцыю складалі. Мусіць, сапраўды, у гэтай якасці Вы нам прынясеце больш карысці. Трымайцеся! Свайго не прадаеце.
0
Гарлівы / адказаць
04.12.2007 / 00:44
Burbalka напiсаў(ла) Сьнежань 2, 2007 у 0:20 Рымскую памесную Царкву запрашаем дзякуй, ужо лепш Вы да нас. Дарэчы, Вы так шмат ездзіце па розных паліткарэктна-экуменічных канферэнцыях, што немагчыма даведацца Вашага меркавання ані па адным унутрыбеларускім канкрэтным пытанні. Дык я мяркую, не толькі святары схільныя да каставай інстытуалізацыі, але і запісныя заўзятары тусовак... калі захочаце кудысь запрасіць Рымскую царкву, пачынайце з індывідуальных каталікоў
0
Гарлівы Літвін / адказаць
04.12.2007 / 00:58
Якуб Лапатка, дзякуй за пераклад “Сінухе” Міка Валтары. Айцец Аляксандр, дапамажыце ў канкрэтным пытанні. Прыводжу свой ліст да міністра адукацыі Радзькова: Уважаемый господин министр, Прошу объяснить причину, по которой в дневниках единого образца, которыми на безальтернативной основе пользуются в школе мои дети, в длинном перечне праздников, праздничных и памятных дат Республики Беларусь, приведённом на 3-й странице, не упомянуты самые важные христианские праздники, даже те, которые официально признаны государственными праздниками (и выходными днями). Я имею в виду прежде всего Пасху и Рождество, как по юлианскому, так и по григорианскому календарям – самые важные праздники во всём христианском мире, формирующие мировоззрение будущих граждан через личный пример нашего Спасителя, Иисуса Христа. Пример, на протяжении уже 2000 лет несущий свет и надежду всему миру. Как отец 4-х детей, христианин, гражданин Республики Беларусь и налогоплательщик, считаю такую ситуацию совершенно недопустимой. На 3-й странице дневника единого образца упомянуты даже такие малозначительные, по сравнению с Пасхой и Рождеством, даты, как день белорусской науки или день библиотек, и многие другие. Совершенно непонятна причина, по которой важные государственные праздники, празднование которых с каждым годом приобретает всё больший размах и, в том числе, государственное содействие, решением неизвестного чиновника Национального института образования удалены из рекомендованного учащимся детям списка. По моему глубокому убеждению, это оскорбляет религиозные чувства миллионов верующих христиан страны и нарушает их право на свободное вероисповедание христианской религии. Убеждён, что все учащиеся, даже сознательные атеисты обязаны знать и уважать эти праздники, понимать их смысл и значение, даже если они лично не относят себя к верующим в Иисуса Христа…. (канец цытаты) Чаму ўсе ўспрымаюць гэта спакойна? Як прыцягнуць шырокую ўвагу хрысціянаў да гэтай праблемы?
0
Гарлівы / адказаць
04.12.2007 / 01:18
“аддзяліць рэлігійныя супольнасці ад дзяржаўных і нацыянальных.” 2 пярэчанні: 1) Вы нацыю трактуеце ў чыста этнаграфічным ключы (беларускі стэрэатып “даўлее”). А вось як аддзяліць Старажытны Ізраіль як нацыю, ад яго ж – як Царквы (старазапаветнай)? Народ Божы – гэта свайго кшталту Нацыя, і не толькі ў Старым Запавеце. 2) Вашая ж логіка, паслядоўна працягнутая, выкарыстоўваецца і “гэй-хрысціянамі”, калі яны аспрэчваюць “сегрэгацыю вернікаў” паводле “малазначнай прыкметы”. А гэі – таксама свайго кшталту Нацыя Так што складана Вам будзе аддзяліць... дзе-нідзе новыя (а таксама добра забытыя старыя) нацыі будуць прарастаць менавіта з цэркваў (магчыма, ўключаючы сюды і “гэй-цэрквы”, на жаль). Напрыклад, межы літвінаў і русінаў ніколі не супадалі з міжканфесійнымі на 100%, але, скажам так, каэфіцыэнт карэляцыі заўжды быў значна вышэй за 50%... Таксама пры Кромвелі межы палітычных і рэлігійных індэпендэнтаў не супадалі, але былі досыць блізкімі...
0
Гарлівы / адказаць
04.12.2007 / 01:41
Айцец Аляксандр, яшчэ пытанне: тое, што ў Вас не так пераследуюць дысідэнтаў (калі яны сядзяць ціха), ці не спалучаецца з абыякавасцю клера да канкрэтных душаў канкрэтных вернікаў? Ці не адна гэта і тая ж з’ява? Факт, што ў нас, лацінянаў, большасць вернікаў больш шчыльна ўбудаваныя ў “крышталёвую рашотку”. А гэта дрэнна? Мусіць быць не так?
0
Якуб Лапатка / адказаць
04.12.2007 / 08:16
2 Анатолю Сідарэвічу Вітанак, Анатоль! Душу лекаваць трэба не ў царкве, а ў храме, пажадана невялічкім, накшталт нашай Полацкай Спаса-Еўфрасінеўскай царквы, якую літасьць Божая зьберагла і ад бамбёжак, і ад ваяўнічых бальшавікоў. Там сапраўды адпачываеш душою. Але навокал жа ажно тры ці нават чатыры крамкі з Цэнамі зь вялікай літары. І вельмі цяжка ня зблытаць кампартыю з царкоўнай арганізацыяй. Тое ж самае "шаг влево, шаг вправо..." і на вогнішча ў імя Хрыстова. А ці патрэбна яму тое?
0
Burbalka / адказаць
04.12.2007 / 14:01
Ой, нешта шмат усе ў мой бок наісалі :-) Не паспяваю адрэагаваць. 2 Сп. Анатоль Пра парзелетызм я пажартавала :-) 2 Атэістычны паганец Не маеце рацыі, бо спачатку трэба разабрацца, чаму скарачаецца колькасць вернікаў, а яна таму і скарачаецца, што нікому і сапраўды няма вялікай розніцы, дзе свяціць яйкі. А пытанне аўтакефаліі, якое цягне за сабой шэраг эклезеалагічных пытанняў, а тыя, у сваю чаргу, пытанні асабістай веры і супольнасці, можа стаць плённым. Толькі, калі яго разглядаць не чыста адміністратыўна. 2 Якуб Лапатка Хто Вам сказаў, што праваслаўныя і каталікі не могуць самі чытаць слова Божае??? Што ім для гэтага абавязкова патрэбны святар :-) Дзіўныя ў Вас уяўленні пра Праваслаўную і Каталіцкую Цэрквы. Вы, відаць, разглядаеце Царкву як інстытуцыю клеру і супрацьпастаўляеце яго простым вернікам. У нечым Вы маеце рацыю, бывае, што адбываецца такі працэс у свядомасці, як клеру, так і саміх вернікаў, але гэты працэс ідзе супраць здаровага разумення Царквы. Царква - гэта ўсе вернікі, сярод іх людзі маюць розныя служэнні - хтосці епіскапскае, хтосці прасвітарскае, хтосці дыяканскае, хтосці выкладчыцкае, хтосці у хоры спявае, хтосці бедным дапамагае. 2 РПЦ перапоўненая дысідэнтамі "гуляюць у прывідную РПЦ, незалежную ад Крамля( трымайце, я паміраю ад сьмеху) і ад Мінску,але РПЦ-РПЦ-РПЦ !!!" Не маеце рацыі, галоўная ў гэтым Ц! Проста часам РПЦ да Ц бліжэй, чым іншыя, таму і падзецца няма куды. "Царква не павінна залежаць ад нацыі - наадварот нацыя мусіць залежаць ад царквы - кажа Бурбалка." Я так не казала. Прынамсі, слова "залежыць" і форме інфінітыва я пішу праз "Ы", а ў цяп. часе трэцяй асобе мн. л. - праз "А". 2 Незвычайна прадуктыўнаму Гарліваму, у т.л. Гарліваму Літвіну "дзякуй, ужо лепш Вы да нас." "калі захочаце кудысь запрасіць Рымскую царкву, пачынайце з індывідуальных каталікоў" З індывідуальнымі каталікамі праблемаў няма, зазвычайн :-) А пры магчымым будучым з'яднанні Праваслаўных Цэркваў і Каталіцкай - Рымскай Царкве магчымае першае месца сярод роўных Памесных Цэркваў. Паводле мадэлі "да расколу". "Дарэчы, Вы так шмат ездзіце па розных паліткарэктна-экуменічных канферэнцыях, што немагчыма даведацца Вашага меркавання ані па адным унутрыбеларускім канкрэтным пытанні." Ды ну! Я толькі і трынжу пра ўнутрыбеларускія канкрэтныя пытанні. І ўж каго-каго, а мяне ў паліткарэктнасці абвінаваціць нельга, наадварот, усе зазвычай абвінавачваюць мяне ў залішняй рэзкасці, у т.л. на экуменічных канферэнцыях. "Дык я мяркую, не толькі святары схільныя да каставай інстытуалізацыі, але і запісныя заўзятары тусовак..." Усе нашыя тусоўкі на тэму - як нам пераадолець "каставую інстытуцыялізацыю" :-) Толькі гэтым і займаемся :-) Так што зноў - не ўгадалі. "Вы нацыю трактуеце ў чыста этнаграфічным ключы (беларускі стэрэатып “даўлее”). А вось як аддзяліць Старажытны Ізраіль як нацыю, ад яго ж – як Царквы (старазапаветнай)? Народ Божы – гэта свайго кшталту Нацыя, і не толькі ў Старым Запавеце." Не зусім, у ключы не этнаграфічным, а ў розных, напрыклад, этнічны, моўны, культурны, дзяржаўны. І менавіта для таго, каб супрацьпаставіць вось гэты "этнагарафічны" ключ - духоўнаму, як гэта робіце і Вы :-) "Вашая ж логіка, паслядоўна працягнутая, выкарыстоўваецца і “гэй-хрысціянамі”, калі яны аспрэчваюць “сегрэгацыю вернікаў” паводле “малазначнай прыкметы”. А гэі – таксама свайго кшталту Нацыя" - пра геяў - гэта да фінаў :-) "Напрыклад, межы літвінаў і русінаў ніколі не супадалі з міжканфесійнымі на 100%, але, скажам так, каэфіцыэнт карэляцыі заўжды быў значна вышэй за 50%... Таксама пры Кромвелі межы палітычных і рэлігійных індэпендэнтаў не супадалі, але былі досыць блізкімі..." ХХІ стагоддзе. Зусім іншыя працэсы. Секулярызацыя, у канцы-та канцоў... "Факт, што ў нас, лацінянаў, большасць вернікаў больш шчыльна ўбудаваныя ў “крышталёвую рашотку”. А гэта дрэнна? Мусіць быць не так?" Гэта ў Беларусі, Польшчы, у той жа Францыі - не так ужо ўбудаваныя ўсе. Колькі чула святароў каталіцкіх, якія публічна, у т.л. на тэлебачанні крытыкавалі прымат Папы! Мне цяжка было ў гэта паверыць, але ж факт!
0
Якуб Лапатка / адказаць
04.12.2007 / 17:33
2 Burbalka "Вы, відаць, разглядаеце Царкву як інстытуцыю клеру і супрацьпастаўляеце яго простым вернікам. У нечым Вы маеце рацыю, бывае, што адбываецца такі працэс у свядомасці, як клеру, так і саміх вернікаў, але гэты працэс ідзе супраць здаровага разумення Царквы." ------------------------------------------------------------------------------------------------------- Менавіта так я і разглядаю. Жывуць побач, п'юць гарэлку і нават закусваюць сьвінінай мусульманін-татарын, каталік-беларус і праваслаўны-беларус. І ннічога такога не адбываецца, пакуль не з'яўляюцца шарлатаны ў рызах, чалмах, накідках і пачынаюць талкаваць пра тое, сёе, пятае, дзясятае і вось ужо добрыя суседзі глядзяць ваўкамі адзін на аднаго. Дзякуй сьвентыя ойцы! Чытаць мы можам пра Бога, ды не ад Бога, таму што тое панапісалі тыя ж самыя баламуты ад розных цэркваў. І не можам прычасьціцца да Бога, калі не цмокнем не заўсёды чыстую руку сьвятара і не глынём таго вінца, што засталося ў яго пасьля ўчарашняга. І не будзе спакою душы нябожчыка, калі мы не заплоцім хабар таму ж сьвятару за паніхіду. І пры аўтакефаліі, і пры патрыярху Драздову-Алексію, і пры папе пад чарговым нумарам усё будзе ськіравана на задавальненьне іхных пыхаў ды марнасьцяў, а не нашыя патрэбы ў Бозе.
0
Анатоль Сідарэвіч / адказаць
04.12.2007 / 18:01
Буду ведаць, што Burbalka - яна, пані.
0
Анатоль Сідарэвіч / адказаць
04.12.2007 / 18:06
Пані і панове, зазірніце на katolik.ru. Там гара паведамленьняў аб міжправаслаўных сварках. Масква кажа "фэ" Канстантынопалю, Бухарэсту... І дае зразумець, што без яе праваслаўе - не праваслаўе. А Папа Рымскі ў лісце на Барталамея Канстанцінопольскага спадзяецца, што праваслаўныя памірацца. Мая даўняя выснова: усяму, што аддзялілася ад Рыму, наканавана дзяліцца бясконца.
0
Гарлівы / адказаць
04.12.2007 / 20:27
"усяму, што аддзялілася ад Рыму, наканавана дзяліцца бясконца". Так, бо Скала - адна. Толькі яна будзе высіцца над водамі бездані Тыямат, у Судны Дзень
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзера